yılkı  

çiftcilerin yük taşımak maksadıyla kullandıkları at, eşek gibi yük hayvanlarını kış mevsiminde yem maliyetini düşürmek amacıyla salıvermesidir.

cengiz aytmatov'un elveda gülsarı'sından öğrendiğim başıboş çayıra salıverilen atlara verilen isim.

artık yarıştırılmayan başıboş salıverilen atlardır,kısa sürede kahırlarından ölürler.

yaşar kemal'in ince memed serisinde, büyük olasılıkla ikinci bölümde, çok harika bir yılkı tasviri mevcuttur. yazar atı öyle güzel anlatır ki, sıcaktan cayır cayır yanan ovada nasıl koştuğunu ve neler hissettiğini kolaylıkla anlayabilirsiniz.

(bkz: gölge yele)
(bkz: shadowfax)

ilkay akkaya'nın sesinden büyüleyen mükemmel şarkı.

kırık dökük bir öykü bu nerden başlasam
dört nala koşan taylar gibiydik
asiydik sürgündük dışarda kaldık
yanyana gelince dağlar gibiydik

yadına ben düştüğümde
dağlarından dicle'ye bak
kavuştuğunda fırat'a
yine sevdi mi

hatırına düştüğümde
mardin'e git midyat'a git
hatırla nasıl sevdik
ben unutmadım

nasıl zordu olanlarla bir başına yüzleşmek
kendini aramak derin sularda
yalnızdım ve kırgın çok zor anladım
yolları ayrılan iki nehirdik

denizine vardığında
sularından aşkını sor
yollarında dağlar vardı
varabildi mi

hatırına düştüğümde
mardin'e git midyat'a git
hatırla nasıl sevdik
ben unutmadım

sıkılırsın diye
yitik kalabalıkta
ıssız bir kuytu
buluverdim sana
bozkır bir deniz
kent karmaşa...
günlerin kıyısından
hoyratça çektiğimiz
kum ve araba
öylece kalsın
yalnızlık işte orda
bir deve dikeni gibi
yüzünün ipeğini
çizip durmakta

ilyas tunç