|
|
- yürüyelim seninle istanbul'da
yürüyelim seninle istanbul´da
kırmızıyı sevdiğini bilseydim
hayallerim kıpkırmızı olurdu
istanbul hâlâ güneşin ardında
ufuklarında birkaç kara leke
birkaç kan pıhtısı dudaklarında
istanbul hâlâ sevimli mi sevimli
ve hâlâ bir tomurcuk tadında
yürüyelim seninle istanbul´da
yüzün bir ay gibi parlarken,
gecenin ortasında
yürüyelim seninle istanbul´da
boğaziçi mağrur türkülerini
gözlerine baka baka söylesin
martılar üşüyünce
denizin sıcağında bulsunlar kalbimizi
anlayabilir misin?
neden çıban gibi büyür bağrımda
büyür de kelebek olur bu sızı
kırmızıyı sevdiğini söyledin
bu yüzden mi günlerdir
istanbul´da gül kokusu yayılan
tepeler kırmızı. sular kırmızı
istanbul bilmeli ki. sahillerine
mehtabı taşıyan senin bakışlarındır
istanbul bilmeli ki. limanlardan gemiler
önce senin yüreğine açılır
uzaklarda bir yerde
toprağı öpmek için eğilen bahçıvanın
parmaklarında hüzün
sana doğru akan nehrin
ağlayan sûretidir
*
|