malzeme içine diğerlerine oranla daha kolay girip ilerleyebilen bu ışınlar ilk olarak
wilhelm conrad roentgentarafından keşfedildi.ancak çok kısa dalga boylu
elektromanyetik radyasyonolduğunu gösteren 1912'de alman fizikçi
f.von laueve çalışma arkadaşları oldu.x-ışınlarının ortaya çıkışındaki mekanizmanın yine bir kuantum etkisi olduğu anlaşıldı. 1914'de ingiliz fizikçi h.moseley kendi x-ışını spektrogramını kullanarak , elementlerin atom numarasının ( yani proton sayısı ) o elementin periyodik tablodaki pozisyonu ile aynı olduğunu ispat etmek için kullandı. elektromanyetik radyasyonun bu foton yani parçacıksal teorisi daha sonra kuvvetlendirildi.örneğin 1923 te amerikan fizikçi a.compton'un gözlemlerinden sonra compton etkisi olarak bilinen çalışmalarla geliştirildi.
x-ışınlarının elde edildiği mekanizma , yukarıda bahsedilen
fotoelektrik etkiişleyişinin tersi olarakta görülebilir. çünkü fotoelektrik etkide ışıma parçacık açığa çıkarırken , burada parçacıkların bir metale çarpmasıyla x-ışınları elde edilir.hızlı parçacıkların metale çarpma noktasındaki değişen ivmelerinin sonucunda
bremsstrahlung olarak bilinen elektromanyetik radyasyon spektrumun x-ışınları bölgesine denk gelmektedir.ayrıca bu ışınların ne olduğu uzun süre açıklanamadığı için x ( yani bilinmeyen ) adını almıştır.
