with teeth, kendisinden bir önceki albüm the fragile'a göre daha kolay dinleniyor, şarkılar daha "normal". yani bir şarkı 4 dk boyunca piyanoyla gidip ondan sonraki garip ambient sesler üzerine metal riffleriyle oluşmuyor. sanırım bu yüzdendir ki içinden çıkan single'lar önceki albüme göre daha başarılı oldu.
bir de kapanışı var ki, dillere destan. "right where it belongs", yıllar önce hurt'ün kaldığı yerden devam ediyor sanki.
trent reznor, albümü yaparken alkol ve madde bağımlılığına karşı verdiği mücadeleden çok etkilendiğini söylemiş. tam "ayık işi" bir albüm zaten. diğer nin işlerine göre sönük kalsa da dinlenesi bir kayıt.