vehhabilik*  

ibni teymiyyenin kitâblarındaki sapık fikrlerle, ingiliz câsûsu hempherin yalan ve iftirâlarının karışımına (vehhâbîlik) denildiği kitaplarda yazılıdır. bugünkü suudi arabistan kraliyet ailesi vehhabi olup, vehhabilerin ehli sünnet itikadı ile ilgileri kalmamış ve sünni müslümanlara müşrik demekte bir beis görmemişlerdir.

iman sahibi olmak için kelime-i şehadetin yeterli olmayıp, insanların amelleriyle imanlarını ispata mecbur olduklarını, ispatlamayanların canlarının ve mallarının helal olduğunu savunan mezhep. en azından ilk çıktığı zaman böyleydi, zamanla yumuşadı. kısacası kendinden olmayanı kafir olarak görmektedir ve bu nedenle müslüman kanı akıtmayı meşru kılmaktadır. vehhabilik düşüncesi muhammed abdülvehhabın evlilik yoluyla suudlarla akraba olmasıyla siyasi ve askeri güç kazandı. ayrıca müslümanın müslümanla savaşına, yağmaya dini zemin hazırladığı için çoğu arap göçer(bedevi) tarafından benimsendi. vehhabiler mekke'yi ele geçirince sultan 2. mahmud'un emriyle mısır valisi kavalalı mehmet ali paşanın ordusu vehhabilerin üzerine yürüdü, mekke ve medineyi geri aldı. bir zaman sonra suud ailesini yakalayıp istanbula yolladı. daha sonra osmanlı kavalalı mehmet ali paşa ile sorun yaşayınca, kavalalı mehmet ali paşa arabistandan çekildi, vehhabiler tekrar hakimiyet kurdu. bu gelgitler sonunda en son mondros mütarekesinden sonra 1918'de osmanlılar hicaz'dan çekilince vehhabiler bölgeye girdi ve bugünkü suudi arabistan krallığının temeli atılmış oldu.

özellikle şiilerle problemlidir vehhabiler. şiileri din dışı görürler. bu gün ırak'taki şii-sünni çatışmasının temelinde vahhabilerin sivri görüşleri vardır. vehhabilerin 1802'de kerbela'da muharremin 10unda ayin yapan şiilere saldırması binlerce şiinin ölmesiyle sonuçlanmıştır.

usame bin ladin'in bağlı bulunduğu mezhep. vehhabilerin islam için muhafızlık yapan türklerle her zaman ilişkileri kötü olmuştur. mezar olaylarına gelince mezartaşları çok eski türk adeti olduğu için mezartaşı kullanmazlar. hac mevsiminde bebek gibi oyuncakları put gibi gördüklerinden alışveriş merkezlerinde sattırmayacak kadar değişik tutumları olan bir mezheptir.

kelimenin doğrusu için:
(bkz: vehabilik)
(bkz: vahabilik)

(bkz: bir ingiliz casusunun anıları)

18.yüzyıl'da suudi arabistan'da ortaya çıkan dinsel siyasal akımdır. kurucusu muhammet bin abdülvehab'dır..
edit: ayrıca kaynakalarda vahhabilik ve ya vehhabilik olarak da geçer

muhammed bin abdülvahhab'ın geliştirmiş olduğu bir düşüncedir. düşünce diyoruz çünkü hiçbir zaman ne islam alimleri tarafından ne de islam çevreleri tarafından mezhep olarak kabul görmemiştir. oldukça radikal bir örgütlenmme olarak baş göstermiştir. anca bugün suud'ların resmi mezhebidir ve suud'lar üzerinde ne kadar etkili olduğunu göstermiştir. en basit örneği ise suud'ların kutsal mekanlara vermiş olduğu tahribattır. bu tahribatın kökeni ekolün kurucusu olan muhammed bin abdülvahhab'a kadar inmektedir. çünkü bu şahıs ölmeden önce vermiş olduğu vasiyet niteliğindeki beyanatında hiçbir şekilde mezar taşı istemediğini hatta böyle bir şeye kalkışılarsa yıkılmasını istediğini belirtmiştir ki istediği de yerine gelmiştir.

zaten ekolün en belirgin özelliklerinden birisi de buydu. kendilerinden olmayanları dışlamış ve hz. peygamber zamanında olmayan her şeyi haram kılmıştır ki bu yönleri ile dinde de bir reforma gittikleri açık seçik ortaya çıkmıştır. türbe, mezar taşı, kabir ziyareti gibi şeylere hiç inançları olmamış yapanları ise dinsizlikle, şirk koşmakla suçlamışlardır. ancak işin özü şudur ki yükselmeye başladığı dönem ingiltere'nin arap dünyasında etkisini arttırdığı döneme denk gelmiştir. siyasi bir düşüncedir vesselam.

din birliğine karşın osmanlı imparatorluğu'na ilk başkaldıran bugün 'hicaz krallığı' dediğimiz necit sahrasında oturan vehhabilerdi. necit'in batısındaki el-huta'da temim kabilesinden dünyaya gelen abdülvehhab, islamın temelinden bozulmuş olduğuna inanarak, dini, ilk islamlıktaki saflığına döndürmek isteyerek çalışmaya başlamıştı. bu harekete 'vehhabi mezhebi' adı verilir. bu mezhebin inancına göre, mezar (kabir) saygın olmaktan çıkmıştır. peygamberler ve evliya sayılanların mezarlarına türbeler yapmak, bunları ziyaret etmek tanrıya şirk koşmaktan (ortaklığa kalkmaktan) başka bir şey değildir. vehhabi çadırda oturur ve yemek yerken çatal, bıçak, kaşık kullanmaz. bunlar, protestanların put kırıcılarına benzetilir. osmanlılar ise mekke ve medine'yi süslemişler, sayın muhammed'in mezarına birtakım değerli taşlar takmışlardı. istanbul uleması da, vehhabilerin dalalet yoluna sapmış olduklarını dünyaya duyurdu. vehhabiler, 1801 yılında mekke'ye girip, peygamberin, ebubekr'in, ali ve fatma'nın doğduğu, hatice'nin oturduğu rivayet edilen evleri, evliya ve ulema mezarlarını yerle bir ettiler.

lenin nasıl marks' ın tatbikçisi olduysa ibn-i abdülvehhab da, asıl tatbikçi amelesini suudiler kolunda bularak ibn-i teymiyye kafasının maddeye nakşedicisi oldu...
en kısa ve özlü ifadeyle, nedir şu vehhabilik, ve ölçüleri nelerden ibaret ?
vehhabilik, ibn-i teymiyye bahsinde kullandığımız tabirle, bir nevi islam materyalizmasıdır ve materyalizmanın son durağı allah' ı tanımamak olduğu halde bunlar tanıdıkları ve en doğru tanımanın kendi mezheplerinde olduğu iddiasındadır...
ruha, ruhaniyete, onun ölüm sonrası devam tasarrufuna inanmaksızın allah' a nasıl inanılabilir, veya allah' a inanıp da ruh nasıl inkâr edilebilir ? hem göze inan, hem de onun gördüğüne inanma, olur mu ?

( d.y.s.k , sayfa 125 )

(bkz: doğru yolun sapık kolları)

islam'ın en süpersonik halidir.