her türk erkeğinin hayatlarının en verimli dönemlerinde, iş ve sosyal hayatlarına ara verip, ömürlerinin bi parçasının heba olmasına sebep olan görev.. kendisinin meslek olması önerilir..
kısa dönemi 6 aydır, izin almazsan 5 ayda dönersin. bir de hava değişim izni de ayarlarsan 1 hafta da oradan düş. ha işte geri kalanı ızdırap, keder, ömür törpüsüdür.
şu aralar düşük giri sayısıyla dikkat çeken, fakat ileride erkek arıların ve herhangi bir yerden erkek kaldırmış dişi arıların ilgi alanına girecek bir konu.
komando yapıcam ben
türkiye cumhuriyeti vatandaşı bütün erkeklerin (bügünkü koşullar dahilinde) yapması zorunlu olan görev.
askeri kışla altında toplanmış olan kişilerin geliştirmiş oldukları sınıflandırma yöntemi ise oldukça ilginç ve gülümseten cinstendir:
yedek subay olarak askerlik yapanlar = mehmet ağa
6 ay askerlik yapanlar = mehmet bey
askerliğini er olarak yapanlar = mehmetçik
bedelli askerlik yapanlar = memoş
hakkındaki tüm olumsuz (birçoğu haklı) girilere rağmen gerekli olan bir uygulamadır. savaşma seviş derler ya yalandır o söz, insanoğlu savaşır. hele türkiye'nin coğrafi konumu düşünülürse memlekete ne yazık ki asker lazımdır. ikincisi askerlik birçok insanımızın adam olduğu bir dönemdir. üniversite mezunu(inşallah) bizler için belki de çok önemli bir öğretim katkısı yoktur ama okuyamamış , eğitimden yoksun pek çok insan okumayı orda öğrenir , bir çok temel bilgiyi orda edinir. öğretim bir kenara her insan için çok önemli bir eğitim yuvası olduğu kesin. hem olmasaydı o güzelim askerlik anıları esprileri olurmuydu hiç ?
bir erkeğin en verimli olacağı çağda, hayatından kocaman bir yılın alınmasıdır. her şeyden vergi alan devletin, insan hayatından aldığı vergi olarak görüyorum bunu ben. "madem bu ülkede yaşıyorsun, yaşama vergisi olarak 15 ay bana hizmet edeceksin."
bazılarının karşısına da sürpriz olarak çıkar bu. yeni bir hayata başlarsınız, batırdığınız şirketin yerine yeni bir şirket, bembeyaz bir sayfa açarsınız, ama evinize giden inzibatlar "boşver şirketi önce vatan borcu" derler...
erzurumda yapılanı eziyet verici olan, önce istemeyerek sonra gerçekten gururla yapılan ülke hizmetidir. vatan borcudur. birçok ülkede bu kadar uzun süre olmasa da askerlik hizmeti vardır.
anayasaya göre hem bir hak ve aynı zamanda hem de bir görevdir(yükümlülüktür). şu durumda belirli şartları taşıyan (sağlık, yaş, cinsiyet vs.) her türkiye cumhuriyeti vatandaşının (ırka dayalı bir ayrışım yoktur) yapmakla ödevli olduğu ve fakat hak olmasına rağmen bu hakkın kullanılmasının da zorunluluğa bağlandığı, kanımca sırf askeri yönetime itaatin öğretildiği bundan hariç çok da yararı görülmeyen bir yaşam boşluğudur.
özellikle belirli sosyal statü sahibi kişilerin sırf itaat etsinler diye ezildikleri, bu anlamda karşılaşılan hemen bütün rütbeli bireylerin; kendinizden önce gelen okuma yazma bilmez ve yaşınızdan oldukça küçük çocuklara 'komutanım' deme zorunluluğuna sizi yönelttikleri, dememeniz halinde askerlik hak ve ödevini bitirmenizin gayet bir zorlaşacağı noktasında uyarıları dikkate şayandır.* her şey bir yana, yine de olumlu yanları yok değildir. örneğin, samimi olacağınız uzun süreli askerlik yapan çocuklarla oturup karavana yemek yerine kantinden peynir, ekmek, kola, salam, domates, salatalık vb. alıp bunları atıştırmak bir zaman sizi idare edecek morali depolamanıza yetebilir. çok fazla tatmin arıyorsanız, ordu evinde çalışan samimi olduğunuz askerlere kağıt pizza veya yarım ekmek arasına hamburger felan da yaptırabilirsiniz.
askerliği kolaylaştıran olaylardan biri de bir göreve talip olmaktır. (yazıcı, viziteci, depocu, silahçı gibi) tabi bu görevler acemilik dönemini bitirmeniz halinde dağtılmaktadır o ayrı. bir göreviniz olması halinde kolaylıkla üstesinden gelebileceğiniz bir olay olur askerlik. yoksa zaman geçmez, durmadan saatler takvimler hesap edilir. görev aynı zamanda sizi spor, eğitim veya toplu yapılan bri takım faaliyetlerden de uzaklaştırır -ki arzu edilen bir şeydir bu.
hemen belirtmekte yarar vardır; askerlikle ilgili anlatılan hiç bir şeye inanmayınız. genel standartlar felan yoktur bu alanda. içinde bulunduğunuz kurumun ve yöneticilerin algılamalarına göre bütün olaylar farklılık arz edebilir. ancak sistem 3 aşağı 5 yukarı aynı mevzular çerçevesinde gelişir durur.
insana koyduğu için de askerlik anıları hiç unutulmaz. mesela, size mesleğiniz sorulduğunda hemen zıplayıp kimyacıyım, biyoloğum, tarımcıyım, e sınıfı ehliyetim var, inşaat mühendisiyim diye patlamamaya çalışın. (acemilikte tabi) zıplarsanız, ya el arabası ile çevre temizliği yaparsınız (biyolog, çevre mühendisi), ya elinizde mala taş duvar örmeye gönderilirsiniz(inşaat mühendisi), ya gübre çiğnemeye gidersiniz (ziraat mühendisi). yani herkesin mesleğine uygun bir faaliyet bulunur bu askerlikte. bu arada sivil yaşamınızda (henüz askere gitmeden)özellikle borsa ile ilgilenmeniz size oldukça büyük yararlılıklar sağlayabilir. çünkü bir çok komutan borsada oynamakta veya oynamak istemektedir. broker türü bir iki arkadaşınız var da sağlam bir iki tüyo yapıştırıp komutana bir kaç kuruş kazandırdınız mı askerlik yapmak bir yana sivilden daha rahat edersiniz.
(bkz: askere giderken alınması gerekenler)
*
ordunun vatan evlatlarını kapalı bir alan içine alarak onlara bedava amelelik yaptırmasına verilen isimdir. silah kullanmak,vatan savunmak gibi şeyler birçok mevcut asker için yalandır. askerden asıl istenen o tel örgüler arkasında heybetiyle duran kurumun heybetini devam ettirmesi için amelelik yapmalarıdır. birçok erkeğin hayatının en zor dönemidir bu amelelik dönemi. vatan sevgisini arttırması gerekirken birçok vatan evladında tam tersi bir etki göstermesi ise askerlik denilen kavramın ne kadar amacına ulaştığı yönünde yoğun bir fikir vermekedir.
şu ana kadar ki deneyimlerime dayanarak, en güzel kısmının teslim olmadan* önceki 1,5 ay olduğunu farkettiğim aktivite. çünkü evdeki akşam yemeğinin menüsüne askere gidecek delikanlı* karar verir. tek zor yanı ise gün içinde saat 12:00 'ye kadar valideden gelecek "bugün ne pişireyim yavrum" telefonuna en doğru cevabı verebilmektir.
(bkz: mantar)
(bkz: pirinç pilavı)
(bkz: kabak tatlısı)
vatana olduğu iddia edilen borcun daha bir çok faydalı şekilde ödenmesi mümkünken ille de displinli bir eziyetle, hayatın bir dönemini telef ederek ve ekonomiye yük olarak ödemenin adı..
