varoş  

şehirde dış mahalle

genellikle göçler sonunda oluşan dış mahalleler. büyük şehirlere göre düşünürsek; varoşların sakinleri, şehir merkezine göre daha fakir, kalkıp geldikleri köylerine göre daha zengin bir yaşam sürerler. acınası veya savunulası bir durum değildir, insanların kendi tercihidir.

diğer adı banliyodur hatta banliyo trenleri falan vardır bi de

(bkz: varoşlar özgürlük demek)

türkçe'deki şehreküstü sözcüğünün karşılığı olan macarca bir sözcük. türkçe'deki karşılığı son derece güzel ve anlamlıdır; ama nedense türkçesi değil de macarcası kullanılır bu sözcüğün. şehreküstü sözcüğündeki dışlanmışlıktan ötürü şehire ve şehirliye olan hafif dargınlık, kırgınlık anlamı varoş sözcüğünde var mıdır bilmem. ama varoş sözcüğü ne kadar anlamlı ne kadar ruhlu olursa olsun türkçe'deki ruhu çeviri bir ruh olmaktan öteye gidemeyecektir.

gelişmiş ülkelerde varoşlar, genellikle durumu iyi olan orta ve üst düzeydeki kişilerin yaşadığı yerler olarak bilinir. ülkemizde bu durum genellikle tersinedir. göç insanının yerleştiği, eğitimsiz, kültürsüz ve gecekondu mahallesi olarak algılanır.
oysa varoş, şehir yerleşim birimine yakın uydu kentlerdir.

(bkz: bahçeşehir)

(bkz: banliyö)

her ne kadar bazı enbesiller ona bir kişilik yüklese de herhangi bir terliksi ikilem yaşama yeteneğine sahip olmayan bir yerleşim yeridir.

(bkz: flipflop ile klasik terlik ikilemi yaşayan varoş)

varoş: kent veya kasabada dış mahalle (baktım: tdk gts)

ha eğer bu arkadaş enbesilliğinden değil de daha yüce amaçlar için saçmalıyorsa bilemem tabi

(bkz: the kayser sozer masterplan)

(ara: varoş)

türkçe'ye macarca'dan geçmiş olan bir kelimedir. 'város' macarca şehir demek oluyor.

yurdum insanının yaşadığı yerlerdir.

akp'ye çoğu yerde seçim kazandıran, türkiye'nin çoğunluğunu oluşturan kesimin adı.

uğur dündar' a göre; cahil, eğitimsiz, fakir kesim bir de hep akp yandaşı olurlarmışlar.

sergen'ce* milan baros telaffuzudur.baroş varoş oluyor da beşiktaş niye veşiktaş olmuyor burdan soruyorum kendisine.

karayolu ile bir şehre girerken sizi ilk karşıyalayan yapılar topluluğu, düzensiz mahalle. şimdilerde pek olmasa da eskiden yabancı devlet yetkililerinin şehirlere girerken "götümüze soksak da mı saklasak" diye bizim yetkililerimizi buram buram düşündüren yapılardır. kimlerin yaşadığına bağlı olarak kimilerinin, eskiden sur ile korunan şehirlerin sur diplerine yerleşen ve şehre katkısı olan, kimilerinin de şehri kuşatan orduya falan filan işte.

ilk örneği venedik de görülen şehirleşme türüdür.venedik kent devletinde yaşayan yahudiler kentin dışında bir bölgeye yerleştirilmiştir.kent merkezine göre daha izbe olan bu mekanlar bugün bildiğimiz anlamda varoşlara oldukça benzemektedir.hatta o dönemde burada yaşayan yahudilerin karannlık çöktükten soonra buraya geri dönme zorunluluğu vardır.

(bkz: ilber hocanın yalancısıyım)

ülkedeki yozlaşmanın en temel nedenlerinden biri göç, sonucu "varoş kültürü"dür...
varoş bir sıfat değildir ama "olgu"dur...

köyde yaşarken, akrabasından, konu komşusundan, "ne derler"den çekinerek, o "anadolulu" ahlaki değerlerine göre yaşayan aileler, tarlasını satıp, hayvanlarını savıp şehre gelmişler, ne "köylü" kalabilmişler, ne "şehirli" olabilmişlerdir...

anadolulu olmayı unutturur şehir, ama kendi içine de almaz bir türlü...
bunu en iyi anlatan filmlerden biridir züğürt ağa...

"ağam, burası şeerdir" cümlesi marabaların o zamana kadar ayıp saydıkları her şeyi mübah kılmaya yeter de artar bile...

elbette varoşlarda yaşayan herkesin yozlaştığını söylemiyorum, ya da yozlaşmanın tek müsebbibi olduğunu da...

ama "yıkılan değer"in yerine birşey inşa edilemiyorsa, edilmiyorsa...
"şehir", "şeer" olur...

"keşke hep köylü kalsaydın memet amca" demek istersiniz,
evli, 3 yaşında çocuk sahibi kızını, başlık parası karşılığında imam nikahıyla başkasına veren adama...