vapuru ucu ucuna kaçırmak  

gişelerden sonra depara kalkmak ama görevli memurun sürgülü kapıyı kapamasıyla vapura binememek.

çok uyuz bir durumdur..kadıköy-beşiktaş vapuruysa ya 30 dakika beklemenize neden olur ya da başka bir araç kullanmanız gerekir doğal olarak...

insana en çok koyan tarafı kapıcının kapıyı kapattığı anda sizin turnikelerden geçmiş olmanızdır zira vapurlarda aylık akbil geçmez ve siz de 30 dakika beklemek zorunda kalırsınız paranızı heba etmemek için

verdiği can sıkıntısı hissi, kaçırmadan önceki koşma sürecinin uzunluğuyla orantılıdır.
(bkz: murphy)

(bkz: umut sarıkaya ile mutsuzluklar)

kapının diğer tarafında kalmış görevliyi, bir sonraki vapura binerken tartaklamayı gerektirir.

denize düşmektir.

metin olmayı gerektirir zira asla binemiyceksiniz o vapura ,paşa paşa bekliyceksiniz diğeri gelene kadar,iskeledeki görevli kıçını dönüp giderken teyzeler gibi bozuk parayla cama vurmak*,yaşlı amcalar gibi 'aç kapıyı evladım daha hareket etmedi bu vapur ben binerim daha' demek* * yersizdir-yurtsuzdur..

yarım saat bekleme çilesi gelir arkasından.. o kadar koştum bari bir işe yarasaydı sövmeleri eşliğinde beklersiniz..
bir de bunun bir üst versiyounu vardır onlar daha çok can yakıcı olur.
(bkz: deniz otobüsünü ucu ucuna kaçırmak)

çoğu zaman başıma gelen eylem...
(bkz: eminönü vapurunu kaçırmak)

yarım saat boyunca tam kapı önünde beklemektir. beklerken, istasyondan kalkmaya hazırlanan vapurdaki yolcuların alay konusu olmak bir yana; onların aşağılayıcı, tiksindirici, ezici, lanet * bakışlarına maruz kalmanın verdiği "ben ne pislik bir adammışım" duygusu o yarım saat boyunca insanın içini kemirir. toplum içine çıkamaz hale gelirsiniz.