yaklaşık iki ay önce başıma gelmiş olan olay. cebimden çıkan para eski mor 500000 tl olunca finansal açıdan bi işe yaramasa da içimi garip bir his kaplamıştır.
(bkz: bu da böyle bir anımdı)
finansal olarak kar diye nitelendirilebilir zira kaybettiğimiz para batmış gider (bkz: sunk cost) olarak çoktan muhasebemizde yerini almıştır. paranın sadaka olarak verilmesi tavsiye olunur ki öbür tarafa maliyetsiz bir yatırım yapılmış olunur.
giysi değilde cüzdanın bir köşesinde sıkışan parayı bulmam ile yaşadığım olay. cemimde 5 kuruş yokken çıkan 30 ytl (bkz: oha) "abi nerden geldi" "allahım duvalarımı kabul ettin" diye sayıklamama neden olmuştur.
aslında sevinilmemesi gereken bir durumdur çünkü paranın orada unuttulduğu zamanki değerinin şimdiki değerinden çok daha fazla olduğu gerçeğinden yola çıkarsak bu işten zararlı çıkan kişi yine kendimizden başkası değildir.
sevinçten g.tün tavana çarpmasıdır , markete , dvdciye nebileyim alış verişe gidersin harcarsın paranı 10 lira 15 lira para üstü artar onu koyarsın cebe unutursun orada. uzun bir süreden sonra giyilen elbisenin cebine el atılır o da ne 15 lira aman allahım aklıma geldikçe böyle şeyler mutlu oluyorum.
yakında kemal unakıtan tarafından vergiye bağlanmasını beklediğim olaydır. arkadaşım o para senin için ilk başta kayıptır, sonradan gelince gelir olur. vergilendirilmiş kazanç kutsaldır. yok öyle beleşe sevinmek. bu da benim türk ekonomisine ve vergi sistemine bi kıyağım olsun.
(bkz: deli dumrul yasası)
hayatım boyunca bunun nasıl bir zevk oldugunu sanırım bilemeyecegim. bütün giysilerimi hangi zaman aralığında olursa olsun "acaba cebinde birşey unuttum mu?" kaygısıyla yoklayıp çıkarttıgım için malesef bu anlık mutlulugun nasıl birşey oldugunu bilememenin eksikligi ile göçüp gidecegim bu diyardan. (diyar dedim dikkatinizi çekerim hıyar degil)
allah sevdiği kuluna önce eşeğini kaybettirip sonra buldururmuş.onun gibi birşey.aslında zaten sizin olan o parayı bir süre sonra farkedince insan bi yerden ya da birinden gelen para gibi seviniyor işte.
