yaz, tatil, sıcak, uyku derken girmemişsindir sözlüğe uzun zaman. ama hala sevmektesindir onu. hala bi arı olmanın bilincine sahipsindir. hala günlük konuşmalarında bkz. lar veriyorsundur en sinsisinden. sonra bi gün maile bakarken istemeye istemeye sözlüğe girmek gelir aklından. girer bi bakarsın, o da ne! aman tanrım!* hiç bi şey eskisi gibi değildir (ya da sana öyle gelmektedir) her başlıkta okumadığın bissürü giri vardır ki gözünü korkutur. çık git bile diyemeden kaçarsın. derin bi nefes alırsın. ama o ortamı anlık da olsa yine görmek heycanlandırmıştır seni. nefesini tutar, bismillah deyip dalarsın yine sözlüğe. işte ordasındır. bi iki giri okursun, yazma isteğin depreşir. açar yazarsın ama bi stres vardır üstünde. çaylak gibi hissedersin kendini. budura basmadan önce bi iki kere okursun girini. tırsa tırsa onaylarsın. işte başarmışsındır, hala yapabiliyorsundur, bisiklete binmek gibidir en banal tabirle..****
yaklaşık 1 yıl gibi bir ara verilmiş ise şahsım kısmına girildiğinde beğenilen girilere bakılıp "ulan hehe ne zaman yazmışım ben bunları " denilebilir.
tuhaftır.bir yandan da vicdan azabı.seninle ilgilenemediğim için özür dilerim dermiş gibi...ama yapılması gerekenler vardır,uzun süre nete girilememiştir mesela,iş güç vb..tuhaf olduğu kadar da güzeldir.yeniden hoşgeldim.
tanıdık çıkacak diye korkarsın, tirsaklik vardır önceleri, yazmaya çekinirsin.
önce 1 hafta kadar okursun sessizce, milletin girilerine yorum yaparsın, sonrasında tam uykuya dalacakken aklınıza bir tanım gelir, "yazmam lazim"dersin ama kalkmaya üşendiğinden unutursun gider, sonraki gün sözlüğün başına geçer, "yaz kızım" dersin.
