kafka'nın çok kullandığı "insanda suçun önselliği" temasının sonucunda gregor samsa'nın başına gelen durum. insan yaradılışı gereği doğuştan suçludur ve yaşamı boyunca daima bu suçluluk duygusunun utancı içerisindedir. bu yüzden insanın bütün hayatı bu acıdan ve utançtan kaçmanın bir serüvenidir. işte değişim'deki gregor samsa da bu utanç ve korkudan başka bir forma girerek kurtulmaya çalışır.
desteklemesi adına; tutunamayanlar'da
selim ışık intihar etmeye karar verdiği dönemlerde geçmişini düşünürken, selim'in hayatının pişmanlıklarla dolu olduğunu okuruz. ("tunç devri aşık oldu utanç devri") tam bu dönemlerde banyoda gördüğü bir hamamböceği yüzünden kafka'yı ve değişim'i hatırlar selim.