ulus olma bilinci  

türk milletinin içinde olan ama genellikle zor zamanlarda ortaya çıkan bilinçtir.yetkili merciler elleri öne bağlı her isteneni yapmaya devam ederse ortaya çıkması çok yakındır.

bir sürü imparatorluğu dağıtan bilinçtir kendileri.

türkiye'de gittikçe kaybolan bir bilinçtir. türk insanı yeniden koyun olmak istiyor. yurttaşlık hakkı fazla geldi. türk halkı yeniden bir halife istiyor ve istiyor ki o halife bizi çoban gibi gütsün, bize hakaretler etsin, bize yalanlar dizsin. biz de mal mal olayları izleyelim. halk bunu istiyor. bu halka 'her kürte pkklı gözüyle bakmayın' dedik. dinletemedik. aynı milletiz farklı kökenlerden dedik, hepimiz türkiye cumhuriyeti vatandaşıyız dedik. anlatamadık. kimisi faşist damarıyla coşagelip, kürt kelimesine lanet okudu, çünkü kürt=pkklı sandı. böylece ulus denilen kavramı yaraladı. ayrılık çıkardı. kimisi, bir aralar türklük yerine türkiyelilik gibi yandan yemiş bir kavramı bu topraklara sokmaya çalışan, seçim zamanına kadar ağzına ben türküm cümlesini almayan recep tayyipi yeniden başa getirdi... gelsin de türklere tarihinin en büyük hezimetlerinden birini yaşamasına öncülük etsin diye.( tabiki akpye oy verenlerin büyük kısmı cehaletinden ve safça duygularından bu yolu seçti) ve böylece ulus denilen, aynı vatanı paylaşan farklı kökenlerdeki farklı renklerdeki fakat vatanına bağlı olan insan topluluğuna hançer vurulmasına isteyerek/istemeden neden oldular.

bu en fazla kimin işine gelir?
topraklarımızda yüzyıllardır gözü olan batının işine gelir. burada doğuculuk oynamıyorum. sömürücü kim ise, onun karşısında durmak ve bağımsızlığı savunmak gerekir.
biz türkiye olarak ulus niteliğimizi kaybettiğimiz zaman, bölünme sürecine gireriz. bu ateşe dışarıdan odun atarlar, daha da kızışsın diye. ve keyifle plazalarından izlerler bizim birbirimizi yeyişimizi.
onları göt etmenin ilk yolu, birlikte atatürk yolunda yaşamayı öğrenmemizdir.
sonraki yol ise, teknolojiye ve üretime büyük yatırımlar yapıp, onlardan yakamızı kurtarmamızdır.
son yol ise, yıllardır bize çektiren sömürücülerin yularını elimize almamızdır.

ulus devletin temelini oluşturan şey.
devlet vatandaşlarına bu bilinci kazandırmak için öncelikle iki şeyi yapar:
1. ulusuna ait bir dil yaratır**.
2. ulusuna ait bir tarih yaratır**. bu tarihin zaferlerle dolu olması daha uygundur, zira kimse ezik bir ulusun üyesi olmak istemez.

daha sonra merkezi ve "milli" bir eğitim sistemi kullanarak tüm vatandaşların bu tarihi, bu dil ile öğrenmesini sağlar.

bu sırada işin içine bir de ulusal yani "milli" bir kültür yaratmak girer. bu noktada da bu yaratılan dilin ve tarihin kanıtları olarak kültürel kaynaklar bulunur, öne çıkartılır, bulunamıyorsa yaratılır. şarkılar, halı, kilim gibi şeyler, eski para, heykel gibi şeyler falan.

eğitim sistemine bu türden kültür öğeleri de dahil edilir ve ülkenin sınırı dahilinde olan (ya da olmaları istenen) insanlara aynı ulustan oldukları ve en önemlisi "bu ulusun diğer tüm uluslardan bir şekilde üstün olduğu" öğretilir. (bu sonuncusu çok çaktırmadan da yapılabilir, kör gözüne parmağım yöntemiyle de.. işin bu kısmı tamamen o ulusu kuranların stili** ile alakalıdır.)

bu süreç, çok değil en fazla 10-15 yıl yani birkaç kuşak boyu devam ettirilebilirse ulus (yani ulus bilinci) yaratılmış olur. bu noktadan sonra yaratılan bu "bilinç"i desteklemek ve büyütmek gerekir.
bu noktada da işin içine "düşman" kavramı girer. her ulusun varlık sebebi olarak bir ya da birkaç düşmanı vardır. bu da istisnasız her zaman komsu ülkedir. çünkü ulus, insanların aslında birbirine çok benzediği bu sınır noktalarında kendi farkını ortaya koymak zorundadır ki sınırını çizebilsin, koruyabilsin.
örnek verelim hemen: fransızlarla almanlar düşmandır. türklerle yunanlılar.
edirnedeki adam, 50 km ötedeki yunanlı ile aslında çok benzer ama onunla değil 650 km ötedeki başka bir adamla ortak değerleri paylaşır. çünkü 50 km ötedeki adam türk değil, yunanlıdır, düşmandır.. bu örnekler çoğaltılabilir.

bu da yapıldıktan sonra ulus bilinci oluşmuştur. bunu korumak gerekir. bu da muhafazakar bir yapı gerektirir. o yüzden ulus bilinci çok kuvvetli ülkeler pek ilerici olamazlar.
ve yine o yüzden devlet yönetimi tekniğinde biraz daha ilerlemek isteyen ülkelerde ulus bilinci zarar görür ve karşılığını "yükselen milliyetçilik" olarak verir. (bugün avrupa ülkelerinde milliyetçiliğin yükselmesinin önemli bir sebebi de budur mesela. ulus bilinci, yeni yönetim sistemleri dolayısıyla karşı karşıya kaldığı yokolma tehlikesine böyle tepki veriyor)

fransız devriminden sonra bütün avrupayı sarmış, yetmeyip buraları da sarmış olan, azı karar çoğu zarar bilinçtir.

günümüzde facebook'ta profile bayrak resmi koymakla sahip olunan, bir hafta sonra ise yerini bir yonja pozuna bırakan bilinç.