ilginç olaylara sahne olan mekanmış burası. şöyle ki;
bu bölgenin bir müezzini, akşam içmiş içmiş, sabah uyanamamış, dolayısıyla ezan okuyamamış*, sonra uyandıktan sonra kaçırdığını fark edip, sabah ezanını öğle vakti okumuşmuş (öğle namazı olarak değil, ondan önce). daha da güzel olan tarafı, caminin yanında bir adet meyhane bulunması imiş.
kaynak: bir arkadaş.
beni akşam akşam gülmekten öldüren mekandır bu nitekim.
edit: bana anlatan arkadaş 12 diye anlatınca, ben bunu 12 pm olarak algılamışımdır. ancak adam gece 12 de, hala sarhoşken okumuşmuş ezanı. ahaha. töbe yarabbim.
artık eski tadını kaybetmiştir. biz gençler biraz daha büyüyüp kendimizi hayatın içinde buldukça ula genç nüfus yoğunluğu azalmıştır. bizden küçüklere bakıyorum da hiç bizim gibi değiller. devir gerçekten değişti azizim. akşamları sokakları kalabalık olan, canlı olan ula gitti bu sessiz sakin çocuk geldi. üzülüyorum hal böyle olunca.
muğla'dan gelip köyceğiz, fethiye yönüne gidenler için sakar geçidi'nin alternatifi olan yolun geçtiği küçük ilçe. bu alternatif yol ula'dan sonra çiçekli beli ve karabörtlen'den geçip ana yola bağlanır. yol üzerinde soğuk su akan birkaç çeşme ve bolca ağaçlık, yeşillik vardır. sakar geçidi'ne göre yolu 12 km kısaltır, evet, ölçtüm.
- ailem olmasaydı oyuncu olamazdım diyebilirim, beni hep desteklediler. hatta okulu bırakıp konservatuara girmek istediğimi söyleyince bile karşı çıkmadılar.
- hangi okulu bırakıp konservatura girdiniz ki?
- muğla meslek yüksek okulu arıcılık...
- hımm
- ne?..
cihan ceylan'nın bu haftaki sayısında geçen karikatür. bahsi geçen okul ula'dadır. yani orayı bilmek için ya ula'lı olmak gerek ya da bi arkadaşın orda okuması gerek. ben ula'lı olma ihitmaline daha çok inanmak istedim. lütfen kimse mesaj atmasın: '' hayır abi x yerli o. bizim memleketten.'' diye. ben öyle mutluyum.
