2 kişilik şilili doom/folk grubu. 96'da kurulmuş. bende 2003 çıkışlı sounds of pain albümü var. biraz empyrium'u andırıyor. vokaller çok sağlam ve iyi oturmuş, tok, yeterince tok. unofficial kaynaklara göre diskografisi:
uaral (demo)
laments
from the agony to the hopelessness ; demo
acidal (demo) sounds of pain
bir çok doom metal grubundan farklılık gösteren bir grup. parçanın en ummadığınız yerinde,yağmur yağmaya,yıldırımlar çakmaya başlıyor ve en güzeli vokalin parçayı ağlayarak söylemesi, keşfedilmeyi bekleyen gruplar kategorisinde ele alınabilecek bir grup.insan dinledikçe vokal ağlıyor vokal ağladıkça siz ağlıyorsunuz.ta ki parçanın sonlarında +''yeter ammına koyim ağlama, ne kadar para lazımsa ben verecem''diyene kadar.
vokalin bir yerini sıkıyorlarmışcasına çılgınca ağlaması sonucu sizi melankoliden melankoliye sürükleyen doom metal grubu. şarkılarının çoğu ispanyolcadır. müzikleri insanı alır götürür. şimdilik iki albümleri var dahasını bekleriz.
vokali çok yönlü diyebiliriz. clean vokali gayet hoştur, sonra birden derin bir brutale döner. ve aniden delirmişçesine çığlıklarla dolu bir haykırışa bırakır yerini. bir yandan o ağlarken sizin de içinizden bir parça kopartır. etkileyicidir, değişiktir, dinlenilesidir.
ömür törpüsü grup. hastasıyız. bir dinleyince bir daha kurtulanı olmayan gruplardan. depression adlı parçalarıyla depresyonun sinsi çığlığını acı acı böğürerek duyururken lamento ' yla sakinliği acıyı yaşatan grup.
sounds of pain albümünde yer alan niche isimli parça başlangıçta gayet keyiflidir, "aha heriflerin hareketli bir parçalarını buldum lan, ölsem de ölmem artık" dediğiniz andan itibaren (hay dilinizi itü sözlük arısı sokaydı), ortalara doğru o şarkıdaki coşkunluk da yerini hüzne bırakır. yine de niche favorimdir bu aralar.
lamentos.. acı o kadar derindir ki tüm doğallığıyla vokalin gözyaşlarından kalbinize akar. birkaç dakika afallayıp içinize doluşan hüznün ya kıskacında sıkılır ya da onun kontrolune kendinizi bırakıp keyif alırsınız. enfestir.
brutal vokalli metal grubu sevmeyen şahsıma bile sevdirmiştir kendisini.
lost adlı şarkıyı mp3'üme atmış idim. yatarken, tam uyur gibi ama tam da bilincim gitmemişken bu şarkı çalmaya başladı. ödüm koptu. dedim ''ahaa yaşasın sonunda egzantrik bir dünyaya yollandım, yaşasın macera heyyo'' diye sevinirken baktım uaralmış.
gruba gelirsek, iki kişi için aşmış bir grup. çok kaliteli ve grubun tadını kolay kolay başka şarkılarda bulamazsınız.melankolinin dibine vururlar. grupça intiharlarını beklemiyor değilim. ben de dinledikçe kayacağımı düşünmüyor değilim hani.
desperetaion şarkısında depresyona girip kendi kendinize klip çekmeye başlarsınız. sizi alıp bunalımların en derin yerlerine sürükleyen bir gruptur kendileri.
