uçan tekmeyle yere yapıştırılası insanlar  

-denizli art televizyonunda hayırlı işler adlı programı sunan kel.

-kısalar sana yakışıyor diyen godoş.

-yolda yürürken tombala çeken herifler.

-şirin görünmek için çocuk gibi konuşan kızlar.

-şirin görünmek için çocuk gibi konuşan erkekler.


peşin edit: arkası gelebilir.

şahsi menfaatlerini bazı dış güçlerin egemenliğinde besleyen birtakım medya patronları, onların her türlü kirli çamaşırını saklamakla yükümlü kuyruk kıstırıcı, yalakalık yaptırıp göz boyattırıcı iktidar sahipleri, ayrıca bu danışıklı dövüşün ürünlerini saf tavırlar içerisinde televizyondan heyecanla takip eden insan gürûhudur.

iş yerinde amiriniz olmadığı halde, amirinizmiş gibi davranan andavallar. sırf siz işe yeni girdiniz ve bazı şeyleri ondan öğrenmeniz gerekiyor diye havalara giriyor bunlar. çok bir bok biliyor ya kenidisi. iki laf konuşturtmadan lafı ağzınıza tıkarlar. sizin yerinize patrona rapor vermeye kalkarlar. sanki yaptıkları işi başkası yapamıyormuş gibi bir sürü artistlik yaparlar. çalışma şartlarınız süper bile olsa lanet ettirirler. her defasına şeytana uymayayım diyorum ama bakalım bardak ne zaman taşacak.

*sinema salonunda 234912342384 arkadaşıyla gelip, saçma sapan sahnelerde salya sümük anıra anıra gülen, mal mal yorumlar yapan seyir zevkinin içine eden angut
*otobüste bayana verilen yere cevval şekilde oturan 20 li yaşlarda uzun saçlı kulağında kulaklık şarkı dinleyen denyo (uçan tekmeyle yere yapıştırılması yetmez, beline beline vereceksin odunu böylelerinin)

parayı amaçı edinmiş ancak her fırsatta yüksek sesle 'abi benim için para önemli değil. elimin kiri. nedir yani?' diyen insandır. ancak bunu derken ki samimiyetsizliği ve yapmacıklığı ayrı bir dayak sebebidir.

aşağıdaki fantazilerin hiçbirine dahil olma şerefine nail olamayan insanlardır.

(bkz: odunla dövülesi insanlar)
(bkz: beline meşe odunuyla vurulası insanlar)
(bkz: asansörde dayak isteyen insanlar)
(bkz: bi sktir git dedirten insanlar)
(bkz: doğmaması gereken insanlar)
(bkz: kafa atılası insanlar)
(bkz: kafa atılasıca insanlar)
(bkz: linç edilmesi farz insanlar)
(bkz: nefret edilesi insanlar)
(bkz: varlığı tahammül sınırını zorlayan insanlar)
(bkz: ölmesi gereken insanlar)

anlamadığım nokta şu; hakikaten linç edilmesi gereken insanlar ile ölmesi gereken insanlar arasında bir fark var mı? ya da odunla dövülesi insanlar ile beline meşe odunuyla vurulası insanlar arasında bir ayrım mı yapılması gerekiyor ? kimini hangi ahşap olursa olsun dövebiliyor ve allah ne verdiyse girişebiliyoruz ancak diğer gruba sadece meşe odunu ve yine sadece bel nahiyesini kullanarak fiili saldırıda bulunabiliyoruz. daha fazla yazamayacağım bak yine sinirlerim bozuldu. tek bir mesaj ile bitiyorum

(bkz: aramaya inanmak)

ha bir de bonus olarak
(bkz: @387227)

bir de bu kadar çok insan yazınca kelime de birden anlamsız gelmeye başladı. bak, insan insan insan insan...

- karşısındakini dinlemeden olayı anlamadan yorum yapan insanlar...
- "ben senin yerinde olsaydım" diye cümleye başlayan ve ahkam kesen insanlar...
- "ben sana demiştim" diyenler..
- çok üzüldüğünüz bir olayı paylaştığınızda " amannn boşver ya" diyenler...
- kendi yediği haltlara bakmadan akıl vermeye kalkanlar...
- arkadaş adı altında arkanızdan iş çevirenler...

daha gider bu...

insanların davranışlarına göre şiddet ve objeler değişebilir elbet. herkesin hakkettiği yöntem başka hee bir de zevk meselesi...

bir zamanlar arkadaşınız olan kişinin size kendi kendine küsüp, sonra barışmak istemesi, yolda görünce kafasını çevirmesi. kızılayın ortasında uçan tekmeyle yere yapıştırıp, saçlarını yolmak, yüzünü tırmalamak istiyorum. o kadar öfkeliyim evet.