|
|
- "amaca ulaşan her yol mübahtır" ilkesinin benimseyerek, belirlenen hedefleri gerçekleştirmek için bütün yolları kullanmak, kendi çıklarlarının dışındaki bütün her şeyi kısıtlamak prensibine dayalı rejimdir.
totaliter rejimde, siyaset ve ekonominin yanısıra toplum yaşamı bütün her şeyiyle devletin kontrolünde şekillenir. zaten devlet denen de, ideolojisi oturmuş tek bir siyasi gruptur. kısacası, devlet yönetimindeki tekelcilik olarak açıklanabilir.
komünizm ve nazizm totalitarizm eksenine oturtulmuş rejim örnekleri olarak göserilebilir.
ayrıca:
(bkz: gündelik hayatta totalitarizm)(finch, 23.07.2007 14:00)
- özgürlüğün ve bireyin yitimidir. devlet sözde halk için çalışır ama herşey devlet içindir. illüzyon yaratıp ayakta uyutmadır.
- altı adet olmazsa olmazı vardır..
1. tek parti, tek lider..
2. hayali bir gelecek anlayışı, dünyayı cennete çevirebilme inancı..
3. medya tekeli..
4. silah tekeli..
5. terör..
6. ekonominin salt merkezden yönetimi..
- iktidarın sınırlarının çok geniş alanları kapsayacak şekilde belirlendiği rejimlere liberallerin taktığı "yafta". "totalitarizm", liberalizmin tersidir, sosyalizm ve faşizmin temelde birbirinden farksız olduğu yaklaşımıyla ortaya konmuş bir tabirdir.
bazen demokrasi'nın zıddı olarak kullanılır, ama bu kullanım siyaset bilimi terminolojisi açısından doğru değildir. demokrasi, iktidarın meşruiyetine ilişkin bir görüştür ve meşruiyetin halk olduğu anlamına gelir, "halkın yönetimi" olgusunun karşıtı tek adamın yönetimi, yani despotluk ya da dikta'dır; totalitarizm ise iktidarın kaynağı ya da meşruiyetiyle değil, sınırlarıyla ilgili bir görüştür, demokrasinin de iktidarın hareket alanıyla, sınırlarıyla bir ilgisi yoktur. demokratik bir ülkede de vatandaşların özel alanı kalmamış, her şey çoğunluk tarafından yönetilen bir devlet tarafından düzenleniyor olabilir. halkın çoğunluğunun onayını alamamış olması dolayısıyla tam bir örnek sayılmamakla birlikte demokrasi ile gelen hitler yönetimi buna bir örnek olarak kabul edilebilir. tüm ülkeyi topyekün seferberliğe sokan ve insan canına kast edebilen, bu derece derine, girift konulara dek inebilen bu yönetimin meşruiyeti de neticede halktı ve dolayısıyla bu totaliter bir yönetimdir, bu durum da demokratiktir.
sonradan sistem zaten tek adam yönetimine de evrilmiş ve sadece totaliter bir demokrasi olmaktan çıkıp totaliter diktaya, yani tiranlığa da dönüşmüştür.
kısaca terminoloji şöyle:
totalitarizm vs liberalizm
diktatörlük vs demokrasi
- burnumuzun dibindedir aslında.
birilerinin sıkıştıkça tapındığı kurumlarda,
sabah kapılarını açıp akşam kapatan resmi binalarda..
üstü örtülü korkuların kamusal her anında. en çok ta yeşilin haki olanında.
- her örneği ille de çok kötü olması gerekmeyen rejim. mesela benim diktatör olduğum totaliter bir rejim şahane olurdu. valla. kişisel hak ve özgürlüklere de son derece değer verirdim. cidden.
- türkiyedeki dini totaliterizmin diktatörü recep erdoğandır.
- (bkz: cehenneme övgü)
(bkz: gündüz vassaf)
- çeşitli politik eğilimlerin yanyana varoldukları ya da birbirine rakip etkilerin birbirlerini ortadan kaldırdığı, ya da sınırlandırdığı toplumlarda yaşayanlarımız kitsch işkencesinden az çok kurtarabilirler kendilerini: birey bireyliğini koruyabilir; sanatçı benzersiz eserler yaratabilir. ama gücü tek bir politik hareket ele geçirdiğinde, kendimizi totaliter kitsch’in ortasında buluruz.
totaliter derken kitsch’e zarar verecek her şeyin tümden koşuluyla sürüp atılmasını kasdediyorum: her türlü bireylik gösterisi (çünkü topluluktan sapma, o sırıtkan kardeşliğin suratına fırlatılmış bir tükürüktür); her kuşku (çünkü ayrıntıları kuşkuyla karşılayan herkes sonunda yaşamdan kuşku duymaya vardıracaktır işi); her türlü ironi (çünkü kitsch alanı içinde herkes son derece ciddiye alınmalıdır); ayrıca ailesini terk eden anne ya da erkekleri kadınlara yeğ tutan adam da; çünkü böyle yapmakla o kutsal buyruğu ("bereket saç ve çoğal") sorgulamış olmaktadırlar.
(bkz: milan kundera)(umran, 13.10.2008 00:59)
|
