|
|
- hamsun'a 1920 nobel edebiyat ödülünü kazandıran roman.
"ısak...bir toprak adamı. sade, basit, ekmeğini taştan çıkaran, işten yılmayan, hayatını inandığı doğrulara göre yaşayan yiğit bir adam...
bilinmeyen bir yerden geldi, bir köyün hayli uzağında, sahipsiz bir toprak parçasına yerleşti. odun kesti, tarla yaptı, kulübe yaptı. toprağı alın teriyle suladı...
bir gün bir kadın geldi, ınger...eş oldu ısak'a, ortak oldu yalnız hayatına. belki çok konuşmadılar ama, sevdiler birbirlerini, el ele verip bir yuva kurdular.
toprak kısırdı, tabiat kızgındı bağrını yırtan ellere, kurudu, çatladı, direndi...
ama, ne ısak yıldı çalışmaktan ne de ınger... savaştılar...o küçük toprak parçasını cennetten bir köşeye çevirdiler, önce bir koyun, sonra inek, teke... derken bir de baktılar ki herşeyleri var."
(arka kapaktan kopi-peyst)
|
