|
|
- aptal çocuk repliğidir.
kapitalizm ile el kadar veletken tanışmış, canla başla ter döke döke gerçek anlamıyla eğlenen çocukların aksine, ana-babasının; saçını tarayıp, güzelce giydirip, bir de top satın alıp, oynasın diye okul bahçelerine ya da semt parkına gönderdiği; burnu akmayan, çeşmeden ya da bakkaldan -ne olursa olsun- terliyken su içmeyen, topa burun vurup gol atmaktansa ıskalamayı yeğleyen (ve bunu istemdışı yapmaya başlamış otomatik bir yavşak haline gelir bu evlat*) parlak 5-9 yaş arası sosyal cürufların sarfettiği cümle.
çok zararsız da görünse "top benim", "sen oyna, sen oynama, oynatmıyorum", "topumu alır giderim bak" tadında tepkiler tozun toprağın içinde, sınıf farkı gözetmeden saf bir çocukluk yaşamaya engel teşkil eder. ve sonuç olarak ufak bir "top benim" bir insanı ya homoseksüel ya tikky ya da acımasız, sevimsiz bir mr. burns yapar. (bkz: aman diyeyim)
- asıl sarfedilişi şöyledir.
top benim oynatmıyorum
hiç kimse bu cümleyi yarım bırakılmaz. top benim demez. sen git top al o kadar, herkesi oynat olacak şey mi. (zaten bir virgülle anlam kayar)(venom, 02.02.2007 00:47)
- sahiplenme dürtüsünün yandan ( gol ) yemişidir.
bu hal, daha sonra " bana oynatmadılar, ben de oynatmıyorum" halini alır.
bütün çocuklar, evlere çekilir.
sokaklar boş kalır.
insanlar sıkıntıdan kendini bilgisayara vurur maazallah.
- (bkz: kıroyum ama para bende)
|
