kelimelerle ifade edilemeyecek kadar başarılı bir yönetmen. her filminin üzerine sayfa sayfa yazılar yazılmalıdır. yaşamın zorluklarına karşı; içselliğimin en dibine sıkışmış duygularımı tazyikli bir biçimde fışkırtarak açığa vurdurabilmemi, bir anlık oturduğum yere gölgemi bırakıp yüreğimdeki bekletilmiş duygularımın tercümanı olabileceğini, dramatik bir sahne içinde astrale seyahat edileceğimi, müzik- dans ve en önemlisi sevginin hayata dair herşeyi ifade ettiğini, bugün varolabilmemin hazzını o pis, iğrenç denilen çingenelerle birlikte dans ederek yaşayabileceğimi, en zengininden en fakirine masumane yaşattığı o karakterlerinin birinde kendimi var edip, elimde şarap ölüme gülücük atabileceğimi gösterdi. müzik ve sevgi varsa ben bunu her zaman yaparım. tony gatlif'i, çıkar uğruna kendi adımlarının izlerini bile para olarak değerlendiren bu dünyaya ait görmüyorum. keşke kıymeti bilinse tony gatliflerin. iyi ki filmleriyle tanıştım, iyi ki var bu eşsiz adam.
(bkz:
mondo)
(bkz:
gadjo dilo)
(bkz:
vengo)
(bkz:
exils)