bu insanlar kendilerini gülmek için programlayıp gelirler tiyatroya, ve insanların oyundan kaçmasına sebep olabilirler.
(bkz:
ben) evet kaçtım...
güldükleri zaman, koca salon dönüp kendilerine baktığında 'ne bakıyorsunuz? eğlenmeye geldim ben buraya.' gibisinden sanki garip davranan diğerleriymiş gibi kıpırdanıp gülmeye/anırmaya devam ederler.
espiri anlayışında son noktaya gelmiş, aşmış insanlardır. bu insanlara dönüp ''otobüs'' deseniz bile gülerler.
bu insanların iki sorunu daha vardır.birincisi, komik bir replikten sonra on dakka gülmekle kalmayıp yanındakilerle bunun kritiğini yaparlar. susmaları dakkaları bulur.ikincisi, çok eğlendikleri için oyunun sonunun geldiğine inanmak istemezler ve en aleni durumlarda bile oyunun bittiğini algılamayarak bön bön sahneye bakarlar.
olsa olsa verdikleri paranın acısını sonuna kadar çıkarmaya çalışan, "o kada para verdik boşa gitmesin bari" zihniyetli insanlardır.
(camel, 05.11.2005 01:15) eğer komik bir gülüşe sahipse, sahnedeki oyuncular dahil bütün salonu güldürüp oyunun durmasına neden olabilecek kişilerdir.
(bkz:
ben bunu gördüm)
oyuncunun da dikkatini dağıtan ne yaptık lan neye gülüyor şimdi bu dedirtip sinir bozan kişiler.
"oyun komediymiş bizim de gülmemiz lazım" koşullanmasıyla tiyatroya gelmiş insanlardır.
özellikle antalyada bulunan her oyunu ama irili ufaklı hepsini ayakta alkışlayan enteresan bir kitle vardır ki birbirinden rezil oyunların iyi zannedilip yinelenmesine sebebiyet veriyorlar.
"siz anlamadınız ama orada ince bir nokta vardı."
(bkz:
cem yılmaz)
(aylak, 02.08.2009 21:55) tiyatroyu hayatıyla ilişkilendirip kendince komikliklere gülen insandır.
(estel, 02.08.2009 22:00) ''param boşa gitmesin,geldim güleyim de eğleneyim.'' diyen insandır.
(death, 02.08.2009 22:25) gülmeye programlanmış insan modelleridir.
