sanılanın aksine trash değil thrash olarak yazılan, bir heavy metal alt türü. en içten ve "gaz" metal türü...
(bkz. metallica)
(bkz. pain)
(bkz. megadeth)
(bkz. uzar gider)
klasik heavy metalden riffler, davullar ve vokaller bakımından daha sert ve agresif olan ve extreme metal türlerinin* oluşmasına yol açan metal türüdür. 80li yılların ortalarında slayer, metallica, kreator, megadeth, overkill vb. gruplar ortaya çıkarmıştır. sözler toplumsal ve bireysel karmaşalara başkaldırı niteliğindedir.
zamanın da blink182 nin all my friends are metal heads diye şarkı yaptığı kişilerin dinlediği müzik türü okulumuzda yeteri kadar dinleyici barındıran müzik türü.
(bkz. electrocute)
(bkz. anaconda)
(bkz. battle lost)
(bkz. timecrash)
bilinen ilk thrash grubu overkill'dir.ayrıca artillery,violence,heathen gibi mükemmel gruplar dinlenmeden hakkında yorum yapılmaması gereken metal müziğin gerek müzikalite,gerek ise tavır bakımından en gerekli koludur.
bir de,söylememe gerek yok ama,doruk noktasına şu albümle ulaşmıştır:
(bkz: rust in peace)
eskişehirde neredeyse hiç dinleyenine rastlamadığım, ankaraya gittiğimde "aa sizde mi thrash dinliyosunuz? " dediğimde bana götleriyle gülen insanlarla karşılaşmama sebep olan müzik türü. meğer ankarada herkes thrash dinlermiş.
new wave of british heavy metal döneminin sonunda, sonradan black metalin babası sayılacak venom tarafından "welcome to hell" albümüyle dünyaya merhaba diyen metal müziğin en sağlam ve aktif koludur.
metal müziğin en sert, en agresif ve en önemlisi en hızlı türüdür. hızlı olma özelliğiyle speed metal ile de benzerlik gösterir. vokal baskındır. davul ve gitar çok yüksek hızlarda seyreder. bu yüzden de genellikle basın sesi arada ezilir.
80'li yılların başında new wave of british heavy metal dönemi sona ererken ve artık punk müziğin (şunu da söylemek gerekir ki, thrash metal punk ile de gitar riffleri açısından büyük benzerlikler gösterir) yükselişe geçeceği sanılırken, birbiri ardına ortaya çıkan thrash metal albümleri, heavy metal'in tahtını korumasına sebep olmuştur. söylendiği gibi, metal müziğin en sert, en saf, en agresif ve en hızlı türü olduğundan, dinlemek için biraz olgunluk ister.
önce tanım: exodus'la başlayan ve hala exodus'la devam eden, heavy metal'in en bişeyler amaçlayan hali.
düşünülenin eksine bilinen ilk thrash grubu overkill değil exodus'tur. ancak kayıt bazında, şirketleriyle olan anlaşmazlıkları yüzünden daha geç ortaya çıkması sebebiyle ilk thrash metal grubu olduğu bazı kimselerce bilinmez. fikrimce en büyük thrash metal grubu da exodus'tur. hiçbir zaman çizgisini bozmamıştır. tarihin en harika thrash albümlerinden biri, belki de en iyisi* de yine babalardan çıkmadır.
günümüzde thrash metal felsefe olarak eski görkemini yitirse de müzikal olarak hala yaşamaktadır. bazı gruplar thrash altyapısını kullanıp metalcore yapmaktadır, ki bunlara new school gruplar diyoruz. (bkz: lamb of god) (bkz: chimaria) ben bu gruplardan haz etmem, tavsiye de etmem, mümkünse ortadan yok olsunlar hatta. thrash metalin en güzel hali, old school halidir. (bkz: dark angel) (bkz: exodus) (bkz: heathen) vb.
thrash metal'i sadece bir müzik stili olarak ele almak thrash metal'e yapılabilecek en büyük haksızlıklardan biridir kuşkusuz. zamanla gelişerek, büyüyerek ve biraz daha anlaşılarak metal müzik içerisinde başlı başına bir kültür halini almıştır. bu tarza hakim olabilmek için öncelikle "punk"ı öğrenmek ve anlamak gerekmektedir çünkü thrash metal gerek müzikal gerek ideolojik yapısının bir kısmını punk'tan almış ve bunu nwobhm'in genel heavy metal fikrine alternatif olarak yarattığı stil ile birleştirmiştir. kendi içerisinde beliri ekollere sahip olan thrash metal'in *** "en iyi albümü" kavramı sırf bu sebepten bile manasız kalmaktadır. sonuç olarak speed/thrash metal seven biri için bu albüm slayer'dan reign in blood olabilecekken, teutonic thrash metal seven biri içinse bu albüm sodom'dan agent orange olabilir.
müzikal yönlerinden baktığımızdan 80ler döneminden bu yana thrash metal bir müzik dinleyicisine çok fazla şey vermiştir. death metal'in fitilini ateşlemesinden tutunda günümüzde metalcore ya da groove metal gruplarının tartışmasız şekilde hepsi thrash metal'in gitar kullanımını manipüle ederek ortaya yeni bir tarz çıkardık şeklinde çıkmaktadırlar. içerisinde çok kaliteli müzisyenler barındırmış ve barındırmakta olan thrash metal, bir takım gitar efsanelerinin bile** kabul ettiği ve üzerinde incelemeler yaptığı bir müzikal stil haline gelmiştir.
ideolojik anlamda bakıldığında başlangıcından bugüne değin bir çok farklı konuyu ele almış olan thrash metal'in görünürdeki asıl meselesi "özgür olabilmek" ile ilgilidir. bilhassa savaşlara ve yıkımlara büyük eleştiriler sergilemiş olan thrash metal içerisinde politik yönü inanılmaz derecede ağır olan grupları barındırmıştır ve barındırmaktadır****.
kişisel anlamda ise bugün "thrasher" olarak anılmakta olan thrash metal sever insanların yorumları birbirinden farklılık göstermektedir temel şeyler dışında. buna küçükte olsa bir açıklık getirebilmek çok zor, başkalarının ağzından konuşmak olur.
bir kaç paragrafla açıklamanın ya da anlatmanın çok zor olduğu, asla yetmeyeceği bir şey thrash metal. üst satırlarda yazdığım şeyler konuya oldukça sığ bir yaklaşım olmaktan öteye gitmez, konuyla ilgili bilgisi olanlar bunu anlayacaklardır. sonuçta thrash metal'in ruhu konusunu anlatmak için kelimeler kifayetsiz kalacaktır, yaşayıp tatmak, görmek gerekli. ek olarak thrash metal'in (ya da genel anlamda metal müziğin) başlangıcından bu yana, kapitalist uygulamalar yüzünden yediği darbeleri ve uğradığı manipülasyonları anlatmak bile ap ayrı bir başlık ister. bu sığ bilgilerin ardından bilinmesi gereken bir kaç önemli şey ise şudur:
* thrash metal'i genelleyebilmek için big four of thrash grupları "asla" yeterlilik göstermeyecektir. içerisindeki dünyaca tanınmış ekollerden bile bahsederken, medya'nın yıllardır vermekte olduğu bu küçük gaza kanmayınız. big four of thrash gruplarının günümüzdeki hallerini (her ne kadar geçmişlerine metal müzik seven herkesin çok büyük saygısı olsa da) görmek, durumun vehameti açısından yeterlidir.
* üstteki girilerde de geçtiği üzere dinlemenin bir miktar olgunluk istiyor olduğu doğrudur; çünkü bu insanlarla ya da genel anlamında dünya ile ilgili bir şeydir. serttir, öfkelidir ve daha önemlisi "gerçek"tir.
* günümüzde "post-thrash" diye yutturulmaya çalışılan şeyin aslı astarı "groove metal"dir. thrash metal, kurucu gruplarının sadece bir kısmı tarafından ve de 2000lerle birlikte gelen genç nesil gruplar tarafından hala orjinal haliyle icra edilmektedir. groove metal'i tanımak içinse kökeninden doğru şu gruplara göz atmakta fayda var: (bkz: machine head) (bkz: exhorder) (bkz: pantera)
* sığ şekilde bakan dinleyiciler tarafından thrash metal'in ideolojisinden bir şeyler kaybettiği iddia edilse de böyle bir şey malumunuz olacak ki yoktur. nasıl yani tartışmasına hiç girmeden thrash metal'in günümüzdeki haline şöyle derinlemesine bir göz atılmasını tavsiye ederim. aranılan cevapları hemen herkes bulabilir kuşkusuz.
ve ek olarak thrash metal'e dair güzel örnekler dinlemek isteyenlere şöyle bir kaç albüm tavsiye edebilirim:
bana göre;
thrash metal eğlencedir.melodilere bakmayacaksın eğlenmene bakacaksın bunda.zaten thrash yapan grupların çoğuda keyfi olarak devlete,sisteme yada allaha söven gruplardır.slayerda tanrıya söver ama gayet hristiyan insanlardan oluşmaktadır.yani black metal gibi beyin yıkamak değil amacı stres atmak eğlenmek kafanla ritim tutmaktır.melodik değildir.bir zamanlar benm yaptığım gibi melodi ararsan sıkılırsın dinleyemezsin.otur dinle eğlenmene bak..
