1995 yılında çıkan bon jovi albümü. çıktığı zaman bon jovi fanlarınıhayal kırıklığına uğratmıştır bu albüm ve sanırsam en az satan bon jovi albümü de gene bu albümdür. fakat bana soracak olursanız grubun en iyi albümüdür. çünkü bu albümde bir samimiyet vardır. fanlar hoplasın zıplasın diye yapılmamıştır. jon bon jovi içini dökmüştür bu albümde. albüm (it's hard) letting you go, my guitar lies bleeding in my arms, diamon ring gibi mükemmel şarkılara sahiptir.
i was walking around, just a face in the crowd
trying to keep myself out of the rain
saw a vagabond king wear a styrofoam crown
wondered if i might end up the same
there's a man out on the corner
singing old songs about change
everybody got their cross to bare, these days
she came looking for some shelter with a suitcase full of dreams
to a motel room on the boulevard
guess she's trying to be james dean
she's seen all the disciples and all the "wanna be's"
no one wants to be themselves these days
still there's nothing to hold on to but these days
these days - the stars seem out of reach
these days - there ain't a ladder on these streets
these days - are fast, nothing last's in this graceless age
there ain't nobody left but us these days
jimmy shoes busted both his legs, trying to learn to fly
from a second story window, he just jumped and closed his eyes
his momma said he was crazy - he said momma "i've got to try"
don't you know that all my heroes died
and i guess i'd rather die than fade away
these days - the stars seem out of reach
but these days - there ain't a ladder on these streets
these days are fast, love don't lasts-in this graceless age
even innocence has caught the morning train
and there ain't nobody left but us these days
i know rome's still burning
though the times have changed
this world keepd turning round and round and round and round
these days
these days - the stars seem out of reach
but these days - there ain't a ladder on these streets
these days are fast, love don't lasts-in this graceless age
even innocence has caught the morning train
and there ain't nobody left but us these days
these days - the stars seem out of reach
these days - there ain't a ladder on these streets
these days - are fast, nothing lasts
there ain't no time to waste
there ain't nobody left to take the blame
there ain't nobody left but us these days
sönük, fazla tanınmamış bir albümdür; zira içinde isim yapmış, hit bir parça yoktur livin on a prayer, you give love a bad name, bad medicine gibi. ancak denildiği gibi samimidir. coşturur, coşturmaz orası bilinmez; ancak kendisini sevgiyle dinlettirir. ve bence yapılmış en güzel bon jovi albümüdür.
something for the pain, this ain't a love song, these days, hearts breaking even, if that's what it takes ve bitter wine albüme hayat veren parçalar.
benim için ayrı bir önemi var çünkü ilk aldığım "cd" dir bu albüm. cd'mi pasaklı kuzenimde bırakmıştım. geri aldığımda cd kapağının ön tarafında resmi yoktu. aklıma hala gelir sinir olurum kuzene.
her neyse. hearts breaking even parçasının solosunu richie sambora nasıl yazmış bilmiyorum. süper bir rock solosudur.
ahanda tracklist;
1 "hey god" (jon bon jovi, richie sambora)
2 "something for the pain" (bon jovi, sambora, desmond child)
3 "this ain't a love song" (bon jovi, sambora, child)
4 "these days" (bon jovi, sambora)
5 "lie to me" (bon jovi, sambora)
6 "damned" (bon jovi, sambora)
7 "my guitar lies bleeding in my arms" (bon jovi, sambora)
8 "(ıt's hard) letting you go" (bon jovi)
9 "hearts breaking even" (bon jovi, child)
10 "something to believe ın" (bon jovi)
11 "ıf that's what ıt takes" (bon jovi, sambora)
12 "diamond ring" (bon jovi, sambora, child)
13 "all ı want ıs everything" (bon jovi, sambora)
14 "bitter wine" (bon jovi, sambora)
bon jovi'nin en güzel albümünün en güzel şarkısı. takımın gösterişsiz, yıldız oyuncusu. diskografiye vuracak olursak just older ile beraber en güzel iki bon jovi şarkısından bir tanesi. ortak noktaları değişimi gayet güzel anlatmaları.
just older bu değişimi daha birey bazında anlatıyor gibi sanki. yıllardır görüşmeyen, iki çocukluk arkadaşının o sürelerde ne yaptığına dair bir hikaye. bir tanesi neal cassady gibi takılmış, diğeri ise çoğumuzun izlediği okul-iş-eş triosuna takılı kalmış. en azından just older'da ikisinin de hayatından memnun olduğunu düşünüp, içimi rahatlatabiliyorum.
these days ise bu değişimi, albümün konseptine cuk oturur bir şekilde daha buruk anlatıyor. bugünlerde yıldızları göremediğimizi; ama yine de tutunacak tek şeyimizin bu günler olduğunu söylüyor. çünkü dünya gitgide daha kötüye doğru ilerliyor.
kalabalığın içinde bir yüz olmuş, yürüyordum
ve yağmurdan korunmaya çalışıyordum
kafasında köpükten şapkasıyla bir dilenci kral gördüm, acaba sonum böyle mi olur diye merak ettim.
sokağın köşesinde değişimle ilgili, eski şarkılar söyleyen bir adamcağız vardı
diyordu ki: "bugünlerde her koyun kendi bacağından asılıyor."
sığınak arayan, genç bir kız bulvarın üzerindeki motele attı kendini
elinde bavulu, içinde hayalleriyle
sanırım james dean olmaya çalışıyordu ama tıpkı diğerleri gibi görünüyordu
bugünlerde hiç kimse kendisi gibi olmak istemiyor
yine de bu günlerden başka tutunacak bir şeyimiz yok
yıldızları göremiyoruz bugünlerde
artık sokaklarda merdivenler de yok
bu günler çok hızlı, bu zerafetten yoksun çağda hiçbir şey uzun sürmüyor
masumiyet bile bir geceyarısı treni ile ayrıldı
ve bizden başka kimse kalmadı bugünlerde.
ayakkabıları ayağını sıkan bir çocuk uçmayı öğrenmeyi deniyordu
ikinci katın penceresinden gözleri kapalı kendini bıraktı
annesi ona deli olduğunu söyledi
o ise "anne, denemem gerekli." dedi.
"biliyorsun, bütün kahramanlarım öldü. solup gitmektense ben de ölmeyi yeğlerim."
üzerinden yıllar geçse de, biliyorum ki, roma halen yanıyor
ve yaşlı dünya dönmeye devam ediyor.
bende çok ayrı bir yere sahip olan bon jovi albümüdür. benim gibi melonkolik bir yapıya sahipseniz evden çıkartmaz sizi. kanımca bon jovi'yi çizgisinden çıkartıp farklı bir şeyler yaptığını kanıtlayan albümdür. her şarkısı ayrı bir güzeldir. ancak pek kıymeti bilinmemiştir bu albümün. eleştirmenlerden de ilk defa olumlu tepki gelmiştir. ayrıca, these days, michael jackson'ın history albümünü 1 numaradan indirerek ingiltere listelerine 1 numaradan girmiştir ve 4 hafta 1 numarada kalmıştır. bir de 1995 wembley stadyumu konserinde 1 numaraya çıktıklarını öğrendikleri ve akabinde albümün ilk parçası olan hey god'ı çalışlarıda takdire şayandır.
