|
|
- bir antimatter harikası... planetary confinement albümünde yer alır.
save me, ı'm in a sea of beings
and theres no deny -
the waves are holding me under
ı'm drowning in a thousand faces
alien expressions
over and over again
ı'm trying to scream but ı can't exhale
the world seems to spin as ı'm left on this square
with no will to hold on ...
am ı the only one crushed by the weight of the world?
save me...
ı think ı've swallowed more than ı can comprehend
a soul laid low
a soul has lost its faith again, wide awake in this hole
a maggot on a plate again, wide awake in this hole
a soul has lost its faith ...
ı've lost myself too long
am ı the only one crushed by the weight of the world?(siyah, 01.05.2006 22:06 ~ 22:06)
- bir öykü.
"save me. i'm sea of beings."
dışarıdan bu istek ne kadar epik ve güzel görünse de kişiyi sadece kendi kurtarır. bir kişinin yardımı o kişinin isteğiyle oluşur.
"the waves are holding me under."
alması gerektiği zaman direnmeyi bırakacaksın. elini uzatıp "o" olacaksın. o zaman iddia ettiğin gibi suya dönüşürsün.
"i'm drowning in a thousand faces."
yüzünü açmamanı kimse sana emretmedi. eğer orada boğuluyorsan bu gene sana aittir. açmayacağını, açamayacağını bilirsin. ama gene bu sana ait. dalgalara karışırken diğer yüzlerini sulara atmayı dene. büyük ihtimalle başaramayacaksın.
"i think i've swallowed more than i can comprehend."
tükenişi yaşamadan öğrenemeyeceksen, kendini son noktaya kadar sunman gerekir. bedeli ve yıkımı büyük olabilir, olacaktır ama başka türlü ilerleyebilecek yol yok. en azından satırları yazarken.
"a soul has lost its faith."
orada kendini ve her şeyini bırakmış hissedersin. mumyalanmaya hazırlanan bir ceset kadar boş ve içi temiz. iyi ve güçlü sayılabilecek kadar güzel. öldüysen başarmışsındır. döngünün devamını hissedebiliyorsan gözlerini açarsın. ancak şu an kapalılar ve sen hayal ediyorsun.
"i've lost myself too long
am i the only one crushed by the weight of the world?"
gözlerin kapalı duracak. bir sürü kişi farklı odalarda uyuyor ve sırasını bekliyor. çok zaman oldu belki, ya da az önce başladı. ama gerek tekliğin içinde dururken aslında bütünün kendisi ve onun olduğu hiçbir şeysin.
gözlerini açacağın ana kadar.
- (bkz: bunalım)
(bkz: ağlamak)
bir kış günü,dışarıda fırtına tek kişilik koltukta büzülmüş vaziyette oturuyorum sanki her dinlediğimde.hüzne en çok yakışan şarkılardan.
- dünya'nın ağırlığı altında paramparça olmuş bir adamın hikayesi. paramparça olmuş ama yine de kimseye muhtaç olmadan tek parçası ile var olabilmiş. 2 aralıkta bunu gözlerimizle göreceğiz.
- ayakları yere basan öyküsünün yanında, sözleri bana oldum olası dragonlance sagadan pek acıklı bir hikayeyi anımsatmıştır.
dalamar*, tower of high sorcery'i* kimsenin bulamayacağını düşündüğü bir yere taşıyıp da etrafında dünyaya hapsolmuş, chemosh tarafından çağrılamayan binlerce ölü ruhla tutsak hayatı yaşamaya başladığında tam bu anları yaşamış olsa gerek. hatta weiss bu şarkıyı dinlese ne güzel olur diye düşünmüyor değilim.
a portrait ile beraber mick'in en vurucu vokal performanslarından biridir bir de.
|