rock tarihinin değeri anlaşılamamış şahane gruplarından sadece biridir. 1965 - 1970 aktif olmuşlardır [ 70-73 arasında doug yule dönemini velvet underground olarak değerlendirmek yanlış olur] ve bu 5 senelik zaman dilimine 4 tane muhteşem albüm sıkıştırmışlardır. öyle ki bu 4 albümleri de rolling stones'un "en iyi 500 müzik albümü" sıralamasına girmiştir. sanıyorum tüm albümlerini bu listeye sokabilen tek grup the velvet underground'dur. albümlerin listedeki sıralamaları;
-
velvet underground and nico (1967) - listede 13.
-
loaded (1970) - listede 109.
-
white light / white heat (1967) - listede 292.
-
the velvet underground (1969) - listede 314.
henüz hiçbir albümleri yokken grubun çaldığı mekanda grubu dinleyen
andy warhol onları çok beğenmiş ve menejerleri olmuştur. ilk albümlerini kendi bağlantılarını kullanarak çıkarttırmış ve
nico'yu da albümdeki 3 şarkıyı söylemeye ikna etmiştir. velvet underground and nico albümüyle grup zaten adını duyurmaya başlamıştır.bu albümün kapağını bile andy warhol tasarlamıştır.
lou reed faktörü var bir de tabii ki. söz yazarı, gitarist ve vokaldir kendisi. grubun sürükleyicisi olmuştur.
john cale de hem vokalde hem de grubun bu çığır açan tarzını oluşturmasını sağlayan envai çeşit enstrümanı çalmasıyla lou reed'le beraber grubu var etmiştir. fakat cale ve reed sürekli tartıştıkları için grup bir türlü tam anlamıyla grup olamamıştır. daha sonra 1969'da cale gruptan ayrılmış yerine
doug yule gelmiştir. reed - yule döneminde velvet underground ve loaded albümlerini çıkartan grup daha sonra plak şirketiyle yaşadıkları tartışmalardan dolayı dağılmıştır. aslında loaded albümün kayıtları sırasında lou reed grubu bırakmış ve daha sonra albümü raflarda görünce çok şaşırdığını söylemiştir. albümün yapımı ortasında grubu bıraksa da loaded albümünün de bütün sözleri lou reed'e aittir.
lou reed gruptan ayrılınca doug yule grubu devam ettirmeye çalışmış fakat o da konser albümleri çıkartmaktan öteye gidememiştir. zaten reed ve cale olmadan velvet underground'ın devam edebilmesi mucize olurdu. grup daha sonra çeşitli konserler için toplansa da dağılmak için gerekli bahaneleri hep bulmuşlardır. en son 1990 yılında andy warhol anısına
songs for drella albümünü çıkartan reed ve cale 2-3 konser verdikten sonra gene kavga edip ayrılmışlardır.
bu efsane 4 albümün hepsinde sessiz sedasız işini yapan gitarist
sterling morrison da unutulmamalı. grubun kurucusu, elekro gitaristi bazen bassisti bazen de back vokalistiydi. doug yule döneminde o da gruptan ayrılmıştır.
grubu 5 yıllık aktif dönemi için değerlendirirsek ticari olarak başarısız olduklarını söyleyebiliriz. bu efsane 4 albüme rağmen bir türlü seslerini duyuramamışlardır. rolling stones dergisine göre "en iyi 100 grup" arasında 19. olsalar da şimdinin yüzlerce grubuna öncülük etmiş olsalar da, yaptıkları 4 albümü de rock tarihine yön veren albümler arasına soksalar da bakıldığı zaman başarısız bir gruptur. çok kaliteli ama başarısız bir grup nasıl olunur'a cevaptır adeta the velvet underground. kaprisli frontmanlerle bir yere varılmadığını da göstermiştir. neyse ki biz tartışmalardan uzak, sadece müziğe odaklanıp grubu dinleyebilen şanslı kesimdeniz. tadını çıkarıyoruz.
