son derece fantastik/epik bir altyapısı olduğu, "orkudur goblinidir minotaurudur kutup ayısıdır bilimum ucubik yaratığı toplamışım, neden dünyayı ele geçirmiyorum" mantalitesinde bi antagoniste ve yürekleri büyük kendileri küçük protagonistlere ev sahipliği yaptığında dolayı
lotr serisiyle karşılaştırılmaması olanaksız. çocuk kahramanlı, masalsı yönü ağır basan
fk ekolünden olan
the neverending storyyle de baya bi benzerlik gösteriyor. fakat lotr'un toplamda yaklaşık 10 saatte betimlediği majestik öyküyü 3 saate sıkıştırmaya çalıştığından dolayı izleyici üstünde aynı etkiyi bırakamıyor. sonlara doğru "lan ikibuçuk saat oldu artık savaş sahnesini yapıp bitirelim şu filmi" havası sezinlemek mümkün.
cadının düşünüş algoritması son derece default olsa da fiziksel olarak standart chaotic evil kötü adamdan daha değişik bi imaj çizmekte. bi kere çirkin veya korkutucu bi görünüşü yok, bi bakıma galadrielin yandan yemişi. buz simgesi ise fkda zaman zaman undeadle ilişkilendirilse de pek çok kez asil duruşundan dolayı high elflerle de anılır. belirtildiği üzere kültürümüze ve dilimize lokumundan, aslanına pek çok gönderme var. dikkatli izleyiciler bi de şunu farkedicektir: veletlerin kriket midir nedir onu oynadıkları
bitirimler sınıfı vari sahnede kırılan vitrayın kenarındaki ay yıldız motifi. bu bakımlardan generic fkdan farklılaştığı söylenebilir.
başlardaki 2. dünya savaşı sahneleri ve çocukların savaşta kaybettikleri subay babalarına yaptıkları muhtelif göndermeden filmin hafif militaristik bi mesaj verdiği izlenimine kapıldım. "ateşe ateşle karşılık ver" benzeri bi mesaj. çocuklar savaştan kaçmaya çalışsalar da en sonunda onunla yüzleşmek zorunda kalıyorlar. "barışla her şey çözülmez, bi noktadan sonra kan dökmek gerekir" diyo sanki film alttan alta. ya da ben buluttan nem kapan bi paranoyağım.
sonuç olarak, fk severlerin kaçırmaması gereken bi film. biraz daha fazla gülmek isteyenler de türkçe dublajlısını izleyebilir.
