bunun
taş devri ile birlikte yapılmış uzun versiyonu vardı bi tane. jetson ailesi taş devrine, çakmaktaşlar da jetsonların yaşadığı uzay çağına gidiyodu falan. büyük bi zevkle izlemiştik çocukluğumuzda
**küçüklüğümüzün en gözde çizgi filmlerindendi.
george jetson: ailesini çok seven ama sürekli hatalı kararlar veren aile babasıdır.38 yaşındadır.spacely sprocekts ta çalışır.
jane jetson:george'un karısıdır.sürekli yeni arayışlar içindedir.saçını başını değiştirir.leonardo de venus ve picasso pia gibi sanatçıları beğenir.mooning dales'te alışveriş yapmaya bayılır.
elroy jetson:ailenin erkek çocuğu.10 yaşlarındadır.bütün uzay bilimlerinde başarılı dahi bir çocuktur.little dipper school'da okumaktadır.hiç hata yapmaz.
judy jetson:ailenin 16 yaşlarındaki kız çocuğu. hobileri şöyledir; erkekler, kıyafetler, erkekler,makyaj, erkekler, kuaförler , erkekler, erkeklerle çıkmak...cyborg biyolojisi ve astro matematik okumaktadır.laser'sw departmen store'dan alış veriş yapmaya bayılır.
astro:ailenin sevimli köpeği
rosie:ailenin hizmetçi robotu.
orbitty:ailenin hayvanı.henüz ne tür bir hayvan olduğu tanımlanamamıştır.
çizgi filmin diğer kahramanları ise cosmo spacely , cogswell , r.u.d.i. , petulia , henry orbit ve mack
hanna barbaraya sonsuz teşekkürler.
çocukluğumda en çok kıskandığım şey yerdeki yürüyen bantlardı. "ne güzel, yer onların yerine yürüyooo" diye düşünürdüm. şimdiyse taksim metrosunda o yürüyen bantlarda ilerlerken kendimi sanki içindeymişim gibi hissetmeme sebep olan çizgi film.
(bkz:
hey gidi günler)
(bkz:
the jetsons)
"tom ve jerry", "bugs bunny" ve "taş devri" ile birlikte, en sevdiğim çizgi filmdi.
izlemesi insanı dinlendiren çok tatlı bir çizgi film. annemle izlerken
jane jetson' ın 4 tane düğmeye basıp "ay bugün çok iş yaptım yoruldum" demesine her seferinde yarılıp özenirdik kendisine. ben de evime hizmetçi robot istiyorum!
*jetgillerolarak da bilinirler.
küçükken izlediğimizde gelecekte gerçekten de böyle olacağımızı sandıran çizgi filmdi.
(ceyus, 11.10.2007 22:26) sen gel 2062 küsür yılına,yerden bilmemkaç metre yükseklerde binalar kur,robotları ev işinde kullanacak kadar teknolojide ilerle,uçan arabalar falan yap ama o zımbırtılardan gelen "vorili vorili" şeklindeki motor sesini kesmenin yolunu bulama.olacak iş değil...
"teknoloji ne kadar ilerlese de insan insandır, bu dertler hep olucak" mesajı veren kısmen gerçekçi çizgi film. yakın zamanda filminin de yapılacağı söylenmektedir.
çocukken
kanal d'de yayınlanan çizgifilm.
taş devri ile birlikte olan "the jetsons meet the flintstones" adında uzun versiyonu da var bi tane. kıyafetlerini giydiren, saçlarını falan yapan makinaları, robot hizmetçileri vardı bunların. tek kötü yanı yemekleri hap şeklindeydi. öyle yemek mi yenir yaa zevki yok derdim izledikçe.
(bkz:
hey gidi günler hey)
bu cizgifilmi nezaman izlemiş olursanız olun hayatın birçok aşamasında kendini anımsatıyor.
ordaki olanaklara özenmemek elde değil.
özellikle sabah uyanma işini sizin yerinize ekrandaki siz yapıp, tuvalete, banyoya gidiyorsa üzerine bir de spor yapıp size birsey bırakmıyorsa tadından yenmez..
azıcık büyüyünce izlediğimde başlarkenki şarkının sözlerini dinliyordum dikkatlice:this is george jetson,jane his wife...this boy elroy...böyle sürüp gidiyordu sanırım.jane'in uzatılan parayı değil cüzdanı aldığını hatırlıyorum.çok eğlenceliydi.
3g sağolsun, bir adım yaklaştık bu aileye...
2010, en geç 2011 yılı içinde sinema filmi vizyona girecek olan çocukluğumuzun en güzide çizgi filmlerinden biri.
bir başka hannah barbera ürünü olan
taş devri gibi rezil edilmemesini umuyoruz.
