1965 yılında los angeles'ta ray manzarek,jim morrison,john densmore ve robby krieger tarafından kurulan ve kısa süren müzik serüveninde büyük başarılar yakalamış rock grubu. 1966'da çıkardıkları ilk albümleri the doors ve bu albümdeki hit parçları light my fire ile müzik sektörüne hızlı bir giriş yapmışlardır.daha sonra çıkardıkları albümlerde people are strange, waiting for the sun, when the music is over gibi ileride klasikleşecek birçok parçaya imza atmışlardır. 1971'de çıkardıkları en son albümleri olan l.a. womanda da albümle aynı ismi taşıyan parça ve riders on the storm gibi iki muhteşem eser yaratmışlardır. aynı yıl jim morrison'un paris'te aşırı dozda uyuşturucudan ölmesi sonrası grup yoluna devam etmeye çalışsa da, bir süre sonra dağılmıştır.1991 yılında oliver stone tarafından grubun ismini taşıyan ve morrison'u val kilmer'in canlandırdığı bir film çekilmiştir.
adını william blake'in "if the doors of perception were cleansed everything would appear to man as it is: infinite" sözünden esinlenen adous huxley'in doors of perception kitabından alan ve jim morrison tarafından ray manzarek'in gazıyla kurduğu efsanevi rock grubu.
"there are things known and things unknown,and in between are the doors"
grubun solisti jim morrison'un hayatını anlatan film, val kilmer ve meg ryan başroldedir, süper keyifli bir film olmasının yanında the doors'un süper şarkılarını da içerir
muhteşem çekilmiş grubun kuruluşunu ve ünlenişini anlatan aşmış film. jim morrison yaşarsa kesin peşinden koşardım diyip sevgiline bırakma isteği yatarması cabasıdır. yanında şarap gibi tetikleyici ile 45 dakika ölmeden koşulabildiğini, koşulurken sigara içmek dans etmek gibi eylemler yapılabileceğini öğretebilen hatta koşunun sonunda bonus olarak 10 dakika da güvenlik görevlisi kovalaması bahşetmiş filimdir ayrıca.*
dinlenilmesi durumunda, insanı müzik adına bir aşama yukarı çıkaran gruptur. duygusal yoğunluk hat safhadadır ve bu nedenle dinleyici kitleyi alır götürür müzikleri. the doors birçok kişinin müziksel anlamdaki gelişim sürecinin ilk yıllarında dinlediği bir gruptur. insanın ufkunu açar ve yıllarca aynı şeyleri dinlemeye takılmış kişileri yeni tarzlara alıştırır. uzun süre albümleri kitaplığın bir köşesinde dursa da, 3-5 yıl sonra çıkarılıp dinlenince, neyin kalıcı neyin geçici olduğunu, örneğin the end'in yarattığı etkiyi yaratabilecek bir parçanın kaç yılda bir üretilebileceğini daha bir iyi anlar insan.
the doors adlı film ise, oliver stone tarafından 1991 yılında çekilmiştir. senaryo ise oliver stone ve randall jahnson'a aittir.
uzun bir film. göze ilk çarpan detay tabii ki val kilmer'ın jim morrison'un yeniden canlanmış hali olup olmadığıdır zira bu kadar benzerlik imkansızdır.
bu şoku atlattıktan sonra filmin akıcı anlatımına takılırsınız. morrison kah ilah olur gözünüzde, kah allah'ın belası herifin teki. ama şu su götürmez bir gerçektir ki, küvetteki ölüm sahnesi gerçekten huzur verici ve mükemmel çekilmiş bir sahnedir.
the doors şarkıları da yeterli dozunda ve çok uygun yerlerde kullanılmıştır. özellikle light my fire ve break on through gibi klasiklerin yazılış aşamasını görmek insanı bir hoş eder.
gruba olan sevgimden ne kadar süphem olmasa da filmde beni iten bişeyler vardır..bunu yıllardır çözememekle birlikte oliver stone ile ilgili bişeyler olduunu düşünürüm..
ilk olarak bir oyunda * riders on the storm şarkısıyla karşıma çıkan, hoşuma giderek tüm şarkılarını indirmemle müzik kültürümün baştan aşağı değişmesini sağlayan, yaptığı the end gibi parçalarla psychedelic rock türünde zirveye ulaşmış, jim morrison gibi bir şairi içinde bulundurması sayesinde müziklere söz yazımı konusundada bir devrim niteliğinde olan mükemmel grup.
ayrıca aynı isimli bir filmide çekilmiş, bu film ray manzarek tarafından gerçek dışı olarak nitelendirilmiştir
jim morrison ın vokallik yapıp aynı zamanda şarkı sözleri yazdığı, zamanının en iyi müzik grubu.jim morrison un ölümüyle birkaç albüm yapıldıysada eskisi kadar tutmamıştır;fakat jim in dönemimdeki şarkı sözlerine bakıldığında günümüzde bile (birçok eski grubun sözleri bugün saçma bulunur) vay bee ne grupmuş hatta ne adammış diye dedirtir insana...
müzikal algıları coşturup insanda hayranlık uyandıran ve ölümsüzlüğe ulaşmayı başarmış nadir gruplardandır. jim morrison ile doğup onunla birlikte ölmüştür.
ayrıca, vakti zamanında arkadaşım zarpandit ile beyoğlu'ndaki bir sahafla muhabbet esnasında, "sen the doors dinlemiyor musun!?" şeklinde bir soruyla tatlı bir azar işittikten sonra dinlemeye başladığım ardından da "abi sen nerdeydin, daha evvelden azarlasaydın keşke" dediğim gruptur.
crimson room, viridian room tadında fakat biraz daha farklı olan, çıkışı bulma oyunu. oynadıktan sonra insanların msn'de birbirlerine linki verip oynaması için zorlama gereksinimi hissettiği, ve 3-5 oynamış kişinin bir araya geldiğinde :
1- olm ben hiç yardım almadım
2- ben de hiç yardım almadım, ne yani?
1- ben 1 saatte falan bitirdim
3- o birşey mi sanki? ben 5 dakkada bitirdim!
2- ohooo ben başlamadan bitirmiştim zaten (!?)
tadında gereksiz muhabbetlerin dönme olabilitesi çok yüksek olan oyun...
-the doors 1966 yılında ilk demo kayıtlarını yapıp ilk olarak london fog'da ardından da whiskey-a-go-go'da sahneye çıktı.
-'the end' adlı parçaları the doors'un ve morrison'ın, jac holzman tarafından farkedilmesine de sebep oldu ve sonuçta grup elektra records'la anlaşma imzaladı, 1967 yılında da ilk albümleri "the doors" piyasaya çıktı.
-grubun piyasaya sürdüğü diğer albümlerde de çıkan ilk albümün izleri bulunuyordu fakat bununla birlikte 'hello ı love you' gibi bir takım başarılı parçalarda içeriyordu.
-jim morrison un yarattığı stilin bir de karanlık tarafı vardı ki o da madde ve alkol bağımlılığıydı. heyecanlandıran şöhretinin yanında sahnede davranışları çok tutarsızdı. 1967 yılında new haven'da verdikleri konser sırasında müstehcen davranışları sebebiyle, 1968 yılının ağustos'unda phoenix'e yaptıkları uçak yolculuğunda kanun dışı hareketleri sebebiyle; 1969 yılında hartford'da verdiği konserin sahne arkasında bir polis memuruna saldırmasının ardından ve son olarakta yine 1969 yılında miami'de, dinner key salonu'nda morrison'ın kendini sahnede teşhir etmesi ardından tutuklandı. mahkeme kararıyla sanatçı uzun yıllar miami'de kalmak zorunda kaldı.
-1969 yılında piyasaya çıkan "the soft parade" grubun diğer albümlerine göre daha özenle hazırlanmıştı fakat bu sırada jim kendini senaryo yazmaya ve şairliği adamıştı ,işiyle pek ilgilenmiyordu.
-1970 yılında grup en az birincisi kadar başarılı olan bir sonraki albümleri "morrison hotel"i piyasaya sürdü. bu albümü de 1971 yılının nisan ayında piyasaya çıkan "l.a. woman" takip etti. "l.a. woman"ın kayıtları sırasında morrison'ın alkol ve madde bağımlılığı giderek kötüleşiyordu ve bu sebepten dolayı da grupla arasında bir takım sorunlar yaşanıyordu. fakat yine de "l.a. woman", the doors'un önemli çalışmlarından biri olarak kaldı. albümün belki de en etkileyici parçası yine etkileyici vokalleriyle 'riders on the storm'du. kısa bir süre sonra morrison paris'e taşındı ve ne yazık ki inzivaya çekildi.
-3 temmuz 1971 yılında ise kalp krizinden, 27 yaşında, yine paris'te öldü. onu uzun zamandır sevgilisi ve karısı olan pam (pamela courson morrison) banyo küvetinde buldu.
-1990 yılında grafitilerle süslenmiş olan mezartaşı çalındı. artık mezarlığın başında bir görevli beklemektedir ve sadece belli bir süre mezarlığın ziyaret edilmesine izin verilmektedir.
er geç keşfedilip hayata derinden katılması gereken müzik efsaneleri. "yıllardır aradığım cümleler ve melodiler meğerse bu adamlardaymış" diye acaip bir ait olmuşluk hissi verir insana, bir benzeri için elbetteki bakınız;
(bkz: pink floyd)
(bkz: floydian)
