1.atom and evil
2.fear
3.bible black
4double the pain
5.rock and roll angel
6.the turn of the screw
7.eating the cannibals
8.follow the tears
9.neverwhere
10.breaking into heaven
dünya üzerinde insanlara en çok korktukları varlığın adını sorsalar hiç şüphesiz çok büyük bir kısımı
şeytancevabını verecektir. heavy metal kavramının yaratıcısı
black sabbath’ın ( hala anlamsız bulduğum bir kararla adını heaven and hell’e çeviren ve bunu black sabbath ozzy ile özdeşleşti diyerek açıklamaya çalışan ıommi 80 lerde her solo projesine black sabbath adını eklediğini sanırım unutmuş durumda. 1996 da grubun telif haklarının yarısını ozzy yani dolayısıyla sharon'la paylaştığı sonradan internete sızan belgelerle ortaya çıktı. ) yeni albümü kapağından, ismine kadar bu konsep hakim. ‘bildiğimiz şeytan’ı (buradaki devil aslında black sabbath’a gönderme. yani biz bildiğiniz o grubuz, adımız farklı olsa da demek istemişler... grup bunu bizzat röportajlarında dile getiriyor. ) bize kendi uslupları ile anlatıp aslında herkesin içinde bi yerlerde olan kötülüğü dışa vuruyorlar.
başlangıçta grubun dio’lu dönemini içeren bir best of albümü çıkarıp üstüne bir turne ile bu albümü destekleme planı bu best of’u üç yeni kayıtla süseme kararına dönmüş, kayıt ve turne sırasında birbirleriyle uyumları ve basının ve fanların sürekli neden albüm yapmıyorsunuz sorularına en nihayetinde bu yepyeni studyo yanıt vererek sonuclandırdı
gezzer buttler –
tony ıommi – vinnie appice
–
ronnie james dio dörtlüsü.
yıllarca ozzy ile çalışıp tek bir kayıt bile alamayan black sabbath dio’nun liderliginde tekrar üretkenliğine kavuşmuş oldu kanımca. graspop’ta grubu canlı izleme şansına sahip olan biri olarak söyleyebilirim ki 60 lı yaşlarda olan bu kadronun hala bu dinamizme, hırsa ve üretkenliğe bile sahip olmaları takdir edilmesi gereken bir durum. tüm fanların onarı ızlerken gözlerindeki saygı görülmeye değer bir portreydi.
albüme dönecek olursak kapak
per haagensen’in satan portresinin portresinden adapte edilmiş bir çalışma. genel olarak albüme verilen eleştırıler olumlu yönde olmakla birlikte 1992 den beri bu albümü bekleyen fanlar fazlasıyla tatmin olmuş sayılır. kapaktakı karanlık tasvir şarkı sözlerine ve sounda da fazlasıyla yansımış durumda. doom etkilerinin fazlasıyla kendini gösterdigi albümde benim favorim epik
bible black harika bir arpej girişine sahip olan çalışma dakikalar geçtikçe üstüne yeni birşeyler katarak yüceliyor resmen. eating the cannibals da benim son dönem favorilerim arasına rahatlıkla girdi.
