günümüzde, söylenmesi normalmiş gibi davranılan cümledir.
olay 1
terim:
"yahu osman, biraz önce sky tv’de konuşmuşsun, bana söylediler. ben ne demişim? gündem değiştiriyormuşum, öyle demişsin. ulan bu ne biçim konuşma?"
tamburacı bu üslup karşısında şaşırıyor, nezaket içinde:
"hocam, beni hep böyle zamanlarda arıyorsun, bir kere de, nasılsın, diye arasana."
terim’de fren tutmuyor:
"ulan ben senin bıyığını s...."
olay 2
"ve iplerin koptuğu an: vandereycken, terim’e italyanca en hafif tabirle ’boynuzlusun’ anlamına gelen bir el işareti yapıyor.. terim’i hepimiz tanıyoruz, bu tahrik onu çileden çıkartıyor
doğal olarak.. "
yazıların tam metni gazetelerde mevcut. benim en çok takıldığım kısmı ise 2. olayın son cümlesi.
doğal olarak cileden çıkmak??? ne demek lan bu? çok normal bi durum da bu, biz mi bilemedik yıllardır?? e o zaman terim rakip takım antrenörüne şut da çeker, tamburacı'yı da öper, bıyığını da sever... antrenörün
daniskası da olur bir nevi...
ancak, bu ülkenin milli takımını çalıştırdığı sürece, terim'in yaptığı hareketler sadece kendisini değil, milli takımımızı da bağlamaktadır. kimse kişisel egosu yüzünden ya da öfke problemlerini bahane ederek, milli takımını zor durumlara düşürmemelidir. milli maçları izlerken keyif almaktan, oynattığı futbol sayesinde vazgeçtik, en azından takım olarak sahadan olaysız ayrılabilmeyi başarmak ilerisi için bir adım olacaktır.
(bkz:
@2623843)
ayrıca para/sinir ters orantılıyken , bu kadar para ile bu sinir nedir lan .... ? diye sordurur. bu da ayrı bir değerlendirme konusudur.
