1960'larda popüler olup etkinliğini 1970'lerin ortalarına kadar sürdüren ingiliz blues rock grubu. ilk albümleri çıkar çıkmaz ilk
woodstock'a katılıp en iyi performanslardan birini çıkararak ünlendiler. konser performansları her zaman ilgi çekici oldu. kendi kendime kalsam herhalde asla bilemeyeceğim gruplardan biri olan ten years after, baba yadigarı plakların devir teslim töreninde karşıma çıkmış ve zamanında beni pek memnun etmiştir.
grubun beyni
alvin lee'dir. ten years after'ı
led zeppelin,
deep purple gibi babaların ilk dönemlerine benzetebiliriz. dönemleri gereği led zeppelin ya da deep purple gibi hard rock'a değil rock'n'roll'a yakın bir tarzları vardır ama parçalarda blues etkisi sürekli hissedilir. hatta grubun muadilleri olarak
the yardbirs(sonradan
the new yardbirds adıyla led zeppelin olacak) ve
cream'i sayabilirim.
grubun 70'lerin ilerisine geçememesinin sebeplerinden biri tarzlarının değişime açık olmamasıdır. bu yüzden sürekli yeniliklerin ortaya çıktığı 70'lerde led zeppelin, deep purple gibi babaların etkisi altında kaybolmuşlardır.
grupla tanışma açısından
i'd love to change the world,
the bluest blues,
i'm going home iyi seçeneklerdir.
kadro:
alvin lee - gitar & vokal
ric lee - davul
leo lyons - bas gitar
chick churchill - klavye
albümler:
ten years after [1967]
undead [1968]
stonedhenge [1968]
ssssh [1969]
cricklewood green [1970]
watt [1970]
a space ın time [1971]
alvin lee and company [1972]
rock & roll music to the world [1972]
positive vibrations [1974]
about time [1989]