önemli bir bölümü yaşanmış fıkralardır. adı
temelolan karadenizli arkadaşımızdan biliyorum. temel ile zaman karşılaşşak her seferinde bir çok fıkrasını canlı şekilde izleyebiliyoruz hatta birçok fıkrada biz de küçük roller alıyor ve fıkranın parçası oluyoruz. tabi haklı sevinç ve gururumuz kelimelerle tarif etmek imkansız. işte birkaç yaşanmış fıkra hatta daha geçen hafta yaşandılar.
ben:b, arkadaş:a, temel:t
ben dik bir üçgen çiziyorum. doksan derece işaretini yapıp köşelerden birine 60 yazıyorum diğerköşeye de soru işareti koyuyorum:
b: temel bu sorunun cevabını bence bilemez.
a: o kadar da değil bunu bilir artık.
b: var mısın iddiaya, bilemez.
a: varım... bilir
b: neyine?
a: kolasına.
b: tamam.
temel gelir.
b: hacı bu açı kaç derece:
t: bu ikizkenar üçgen mi?
b: yok eşitkenar diküçgen.
t: tamam, o zaman 60 derece.
a: gitti kola.
temel geçen hafta bir gün deneme sınavında görevlidir. bu yüzden kodlamaları denemeye girenlere anlatacaktır. sınıf şubesi alfabede kaçıncı sırada ise o rakam kodlanacaktır. yalnız noktalı ve şapkalılar sayılmayacaktır. temel p şubesinde görevlidir.
a: bak şimdi bu kaçıncı sırada bulunduğunu bulamaz.
b: yok ya bu kez bulur herhalde.
a: var mısın iddiaya.
b: yokum kolayı içmeden sana veremem. kaybetmeye niyetim yok.
a: puşt.
t: p kaçıncı sırada?
a: bilmiyorum
b: ben de, say olum.
devamını sınıftan çıkan pala lütfü kermes lakaplı çocuk anlatıyor:
sınıfa geldi. pala lütfü kim dedi. benim dedim. madem palasın say bakalım
p harfi kaçıncı sırada.