doğanın bize bahşettiği bir güzellik. tembel hayvan ve koala gibi bi hayatın tamamını geçirmek için değil gerçi ama bizati kendim gibi miskin şahıslar için sıkılmadan yapılabilen en güzel aksiyon.
ki bu durumda saatlerce kanepede veya bilgisayar başında oturmak, eve tıkılı kalmak hallerinde arayan arkadaşlara verilesi duruyorum cevabı da bana ayrı bi huzur verir.
gerçi bununla birlikte olumsuz bi yanı da vardır. sabah uyanırsınız.. saate bakarsınız, aslında bakmasanız da olur, çünkü yataktan kalkmak için bi sebebiniz yoktur. can sıkıcıdr bu durum. belki kalktıktan sonra tembellik moduna geçince bu durumu umursamaz olabilirsiniz.
tabi bir de normalde gayet aktif insanların arada bi tembellik yapması vardır ki, sanırım bu işten benim gibi hayat tarzı yapmış şahıslardan daha fazla keyif alırlar...
neyse, gene de tembellik candır. sevelim yaşatalım
koalaları ve tembel hayvanları da...
masanın üstünde birikmiş bardak,yenmiş abur cubur ambalajları yüzünden mouse oynatacak yer bulamamak,mutfaktan gelen yeni şeylere yer bulamayıp kucağın üstüne koymak,günün yarısını uyuyarak geçirdikten sonra hala gözleri açmakta zorlanmak v.b belirtileri olan şey..
pazartesi
baba : bankaya gittin mi kızım kartını alacaktın?
kız : yarın giderim babacığım.
salı
baba:kartını aldın mı kızım?
kız : aaaaa..unuttum babacığım yaa..yarın giderim.
çarşamba
baba :kızım ne yaptın kartı?
kız :eyvaaahh..
baba : patt..küttt
televizyonun uzaktan kumandası kaybolduğunda tarih olan davranış biçimi.
cep telefonu kaybolsa o derece eksik, zavallı, çaresiz hissetmez insan kendini. kumandayı bulmak için günlerce yeteceğini düşündüğünüz enerjinizi kullanırsınız, fakat yoktur kumanda..artık televizyon izlemek bir azaba dönüşecektir, koltuğa yayılmışken kalkıp 1,5 metre kadar ileri gidip sesi ve kanalları değiştirme ihtiyacını kim karşılayacak şimdi diye hayıflanırken, çinliliere sesli komutla kontrol edilebilen televizyon icadını düşünemedikleri için küfrettirir tembellik.
ilk zamanlar keyif veren fakat sonraları bir yaşam biçimi olmaya başladığında insanı zehirleyen tehlikeli alışkanlık. ufak miktarlarda ve geniş zaman aralığında alındığı takdirde pek de ciddi sorunlara sebep olmaz aksine keyif verir.
sabah uyandığında, yataktan kalkması gereken fakat kalkmayan insanın içinde olduğu durumdur. kalksa bile gidip en yakın ağacın dibine yatar. aylaklığın tanrıya -düzene, nasıl anlarsınız artık, tanrı da düzen de çok fena düzmekte zaten- tek mantıklı isyan olduğunu bilen insandır ve mutludur.
madde 1-insanlar yorgun doğar, dinlenmek için yaşar.
madde 2-çalısmak yorar.
madde 3-gündüz dinlen ki gece rahat edesin.
madde 4-yatağını kendini sevdigin gibi sev, içinden çıkmayacağın gibi yap.
madde 5-yarın yapabileceğin işi bugün yapma.
madde 6-bu günün işini yarına bırakma, erteleyebileceğin kadar ertele.
madde 7-dinlenen birini görünce otur ona yardım et.
madde 8-oturman mümkünse ayakta durma, yatman mümkünse oturma.
madde 9-tembellikten kimse ölmemiş.
madde 10-çalısma isteği duyunca bir yere otur, isteğinin geçmesini bekle.
önlem alınmadığı takdirde masum bir keyiften alışkanlığa dönüşebilir ve hayatı zehir edebilir.
tembellik yüzünden sorumluluklarını yerine getirmeyen insan önce vicdan azabı çeker, sonra durumu düzeltmek için planlar yapar ama bunu çoğu zaman uygulamaz, işler sarpa sardığında aptallık derecesinde iyimser davranır, yine kafasında bir şeyler kurar, yine bir türlü başlayamaz, olmadığını görünce de vicdan azabına geri döner. bu dönüşün bonusu da sinirdir. kaçırdığı fırsatları düşünür, kendisine kızar, zamanı geri almak ister ama bir türlü yapamaz. kendine güveni kaybolur, kendisini tek kelimeyle aptal gibi hisseder, belki de aptal olduğunu görür ve buna üzülür. hayattan keyif alamaz hale gelir.
zat bir film bulmuş, kanepede uyuklamaktadır. kumanda yere düşer, tabii sallamaz. film biter, kumandaya bi bakış atılır, yok çok uzakta birazdan bi film başlar nasılsa mantığıyla kıpırdanmaz. 15-20 sıkıcı dakika sonra kolpa bi film başlar: aptal amerikan gençlik filmleri, gerzek espriler... işkenceyle kıpırdamak arasında kalan zat kumandaya sinirli bir bakış atar ve olduğu yerde elektrikler kesilsin diye dua etmeye başlar.
kademe kademedir. test ettiğim ve mutlak tembellik (kamil tembellik) adını verdiğim aşamada artık fizikî hareketlerin bir önemi kalmaz, mutlak tembellik içerisinde yorgunluk ve üşengeçlik gibi kavramlarla bütünleştiğinizi ve onları aştığınızı hissedersiniz (bkz: fenafillah). artık üşengeçliğiniz yüzünden yapamayacağınız şey yoktur. otobüste ayakta yolculuk etmeye üşenip ilk durağa kadar yürüyebilirsiniz tembellik adına. ofisteki masa üstü bilgisayarınızı kurmamak için bir yıl boyunca sırtınızda diz üstü bilgisayarınızı taşıyabilirsiniz. tembellik adına yapmayacağınız şey kalmamıştır artık.
