|
|
- dini tören gerçekleştirilmeden vefat eden çocukların ve bebeklerin ruhlarına yunanlılar tarafından verilen addır..bu; masum ve suçsuz olanların ruhları, diğer ölümlülerin ruhlarının toplandıkları yere gitmezdi..sabahın hafif ve latif sisi üzerine oturur, orada hem dinlenir hem de ebeveynlerini izlerlerdi..
yavruları ölen anneler, öğlene doğru güneyden esen rüzgarlarda kendi çocuklarının seslerini duyduklarını iddaa ederlerdi..onların seslerini, hışırdıyan yapraklarda, usulca akıp giden suyun şırıltısında, hafif meltemlerin yüzlerinde bıraktıkları o tasvir edilmez yumuşaklığında bulurlardı, sessizce ağlayarak kendi yavrularının masum ağlamalarını dinlerlerdi..bunların sadece anneleri tarafından duyulabilmesi, tanrıların onlara bahşedikleri küçük bir teselli olarak görülürdü..
ama annelerin bu acı feryatları hiç bir zaman bitmezdi..göçüp gitmeyen telonia'lar gibi..
(şu kısacık yazıyı yazarken arkada yanni'den prelude diye bir parça çalıyordu, acaip oldum)(zeus, 23.01.2007 23:32 ~ 23:35)
|
