tek değer verilen şeyin kaybedildiği an  

(bkz: aşktan öte seksten beri)

değer verilecek başka şeylerde olduğunun keşfedildiği andır.

dünyanın başınıza yıkılıp, resmen üstünüze sanki fil oturmuş gibi kala kaldığınız andır. tepki veremezsiniz genellikle bu gibi durumlarda çünkü o öyle bir sizden olmuştur ki, adeta onu kaybetmek nedir beyin bunu çözemez ve kabullenmemeye başlar reddeder ama bundan da sonuç alamayınca depresif ruh hali günleri başlar...

bir gün arkanıza bakıp hatırladığınızda ne kadar büyüdüğünüzü farkedeceğiniz andır.

aslında tek değer verilen şeyin sana değer vermemesidir.

yalancı mutluluğun sonu, gerçek acının başlangıcıdır. kaçış yoktur.

kuru kalabalığın sonu, soğuk yalnızlığın başlangıcıdır. kaçış yoktur.

sesli kahkahaların sonu, sessiz gözyaşlarının başlangıcıdır. kaçış yoktur.

canlı renklerin sonu, karalık siyahların başlangıcıdır. kaçış yoktur.

koşar adımların sonu, titreyen dizlerin başlangıcıdır. kaçış yoktur.

derin nefeslerin sonu, sigara külünün başlangıcıdır. kaçış yoktur.

ve en başa dönersek...

yaşamın sonu ve yeni bir yaşamın başlangıcıdır.

bittiğini hissettiğin andır tek olanları, en değerli olanları kaybettiğinizde en büyük yıkımı, acıyı yaşarsınız zira.. hayatının anlamını, her şeyini tek bir şey üzerine odaklamamak lazım..

artık kaybedecek bir şey olmamasının dayanılmaz hafifliğinin yaşandığı andır.

insanı, birinin eline silahı verip "vur beni, ne olursun vur! bitir artık, zaten kaybedecek bir şeyim kalmadı..." dedirtecek kadar s.ken andır.