tasavvuf dilinde
zamanda yolculuk anlamına gelir. tasavvuf geleneğinde, belirli bir eğitim ve olgunlaşma süreci sonunda manevî bir mertebeye ulaşmış kişilerin zaman kaydından kurtulabileceği kabul edilir.
tasavvufî alem tasavvurunda, varlık çeşitli mertebelerden oluşur ve bunun en aşağısı
şehadet alemi'dir. zaman ve mekan da bu şehadet aleminde geçerli olan sınırlardır. manevî eğitim sonucunda daha üst varlık mertebelerine ulaşabilen bir kişi için zaman ve mekan bir sınır olmaktan çıkar.
ayrıca (bkz:
tayyi mekan)
*