her tavla setinde (setler 5te biter) en az 3 kere yaşanan durum.
bir de bu 3ün en az 1i de marstır ki o konuya hiç girmiyorum.
bi de bunun tavlada dedeye yenilmek versiyonuda vardır.
babanın, yılların tecrübesiyle araya tavla lügatından efsane cümleler sıkıştırarak önce moral olarak sonra da skor olarak rakibini öz evladım demeden ufalaması. akabinde anneye hava atar.
kendime en güvendiğim zamanlarda bile başıma gelen durum. bir de baba olduğu için hala bak orda hata yaptın falan diyor bazen çıldırıyorsun.
bazen babanın kalbi kırılmasın diye yaşanılan bir durumdur aynı zamanda. özellikle de son el ise ve baba sinirinden kızarıyorsa yaşanılması aile için faydalı bir durumdur.
ne kadar uğraşsam da, hadi baba bir el daha diye bir sürü oyun oynasam da, olmadı zar tutsam da, hileye hurdaya başvursam da, gayet düzgünce oynasam da babamla her tavla oynayışımızda başıma gelen hadise; insanı sinirden delirten olaydır kendileri. ya bir de oyunun sonunda anneme bağırması yok mu hanım tosbacik yine yenildi diye... oofff offf...
