|
|
- "ulan ilk geldiğim günü hatırlıyorum, ne çabuk geçti."
"bitti ha, daha dün gibi, şu valizi boşaltıyodum." vb...
cümlelerle ilk gün anılır. zaten son günün verdiği üzüntü var, bu cümleler de onun tuzu biberi olur. depresiflikte varılabilecek son noktalara taşır sizi.
- güzel günlerin ne çabuk geçtiğinin idrak edildiği andır.
lise bitmektedir. salladım,damned,sükunetçi ve birkaç arkadaş daha bahçede oturmuşuzdur.son anlarımızdır okulda.bahçeye bakarız hep beraber,okula o kapıdan nasıl girdiğimizi anlatırız birbirmize.hiç tanışmazken bizi biraraya getiren okulu bir kez daha sevdiğimizi düşünürüz.durumu açıklayan çarpıcı cümle salladımdan gelir.yerdeki otlardan birini koparmış elinde evirip çevirmektedir.sonra birden şahlanır ve otu biraz parçalarken şu cümleyi de aynı zamanda haykırır:
-lise bu muydu be?!!
sessiz ortamda kimsenin beklemediği bu ani çıkış hepimizi ilerleyen zamanlarda tatilin son gününe dair güzel bir anıya götürecektir..
istek üzerine edit: böyle yazınca cidden bunun neresi anı ya,bu mudur sizin aksiyonunuz arkadaşım gibi bi durum olmuş.salladım arkadaşımız yoğun duygu selindeyken biz o havaya henüz girememiştik.o böyle şairane takılınca baya da gülmüştük.kaç kere aynı sahne döndü durdu muhabbetlerde.ama düşündüm ki biz odunluk etmişiz biraz.şimdi biz diyoruz. 'tatil bu muydu salladım?yine mi bizi,istanbulu bırakıp gidiyosun?'...
|