tatil bitiyor diye üzülmek  

ağustos sonlarında ya da pazarları içinde olduğum durum. hatta şimdiden o psikolojiye girdim diyebilirim. evet, ben hiç kar tatili oldu diye ya da yaz tatili geldi diye de üzülmedim ve üzülenleri de hiçbir zaman anlayamadım ve tatillere de hiçbir zaman doyamadım. çok eski zamanlardı, istanbullu çocuklar habitat nedeniyle bizden önce tatile girmişlerdi, o zaman da çatım çatım çatladım. halen de yapamadığım tatiller beni deli eder. bizim zamanımızda 23 nisanların ertesi genelde hafta sonuna denk gelirdi. o zamanlar da çok üzülürdüm. şimdi veletler çatır çatır tatillerini yapıyor. tatil sonları ızdıraplıdır benim için. canım sıkıldı okul artık başlasın diyenlerden nefret etmeye devam edicem sanırım.*

eğer tatili doğru değerlendiriyorsanız ve okul ya da iş gibi zorunlu görevler başlayınca bu aktivitelerinizin dibine darı ekecekse, haklısınızdır.bu duyguyu doyasıya yaşayabilir, milli eğitim bakanlığı ya da xyz ltd. şti. yönetimine lanet okuyabilirsiniz.
pazar günleri bu duruma pek rastlanmaz, ademoğlu daima fazlasını istemiş ve fazlayı bulamayınca kahrolmuştur, halbuki 2 gün tatilin, ki 1 günü dersanede falan geçebilir, bitmesi üzmez onu.

(bkz: tatil bitiyor diye üzülmeyi özlemek)

ağustosun ilk gününden bende başlayan durum. hatta okulun açık olduğu bir cuma gününün akşamı bir arkadaşıma tatil ne çabuk bitti muhabbeti yaptığım rivayet edilir.

eğer kastedilen şu sıralar bitmekte olan tatil ise, çoğu öğrenci için yoktur öyle bir şey!
yaz okulunun bittiğine sevinen, şen çocuklar görülür etrafta, onlar için tatil yeni başlıyordur.
(bkz: yaşasın)

söz konusu yaz tatiliyse gerçekten psikolojik destek gerektiren vahim durum. yazdan ayrılmış sonbahara çoktan geçen bir mevsim. hava soğuk, yapraklar sararmaya yüz tutmuş. inadına ''üşümüyorum lan! sen niye kalın giyindin hava çok mu soğuk?'' türünden sayıklama vakaları sadece bir kaçı. evde, anneye kızılır çoğu zaman ''niye çıkardın kışlıkları, nerde benim yarım kollu?!'' garip türdendir böylecesine. birde bunun yanına babanın; ''hanııım!artık yaksak mı şu sobayı üşüdük nerde battaniyelerimiz?!'' demesiyle adeta işkence haline gelir durum. ''hayır yaa daha tatil. okul yok, iş yok, trafik yok. kış mışta gelmedi. direnerek; ''sen tişört çıkar bana anne..!'' akabinde çoktan hasta olunmuştur. nitekim tatil devam edicektir ama bu tatil; tatsız, ağrılı, kıvranmayla geçiceği bilinen kısa süreli bi hastalıkla yaşanacaktır sonra tekrardan stresle haşır neşir olunacaktır. galip gelen ise geçen zaman olacak her zamanki gibi ya neyse. öyle işte.

tatilin yarısında hatta tatilin ilk gününden başlayan duygudur.