uygar olmaktır..düşünce sahibine değil düşünceye karşı çıkmaktır.. şiddet ve nefret söylemlerinden uzak olmaktır. toplumsal ilerlemenin anahtarıdır..her iki taraf ne kadar ayrı düşüncelere sahip olsa da bu fikirler serbestçe ifade edilebilir bu üslupta ..bunu uygulayabilmek iyi bir donanıma sahip olmayı gerektirir.. düşünceyi çürütecek ya da tutarsızlığını gösterip geçersiz kılacak çapta değilse‚ düşüncelerin sahibine saldırması muhtemeldir.. çözüm getirmez tartışmayı olumlu bir şekilde sonlandırmaz..
(mavio, 26.05.2007 08:36) yorum farkı adlı leziz programdan kolaylıkla uygulamalı örneğini görebilirler.
karşısındakine etiketlemeden, küfür etmeden(ki bilindiği üzere zor zamanlarda çoğu kişi küfür etme yolunu seçer), tamamen objektif bir çerçeve içinde uygarca yapılması. ha bunu şu zamanda yapan sanırım çok azdır...
karşı tarafın da kendine ait bir fikri olabileceğini ve bu fikrini de yine aynı kurallara bağlı olarak savunma hakkı olduğunu düşünmek,
hiç bir zaman bir tek doğrunun olmadığının farkında olmak, bu tek doğrunun sadece bireyin kendisine ait olduğunu aklının ucundan bile geçirmemek,
amacın kendi fikrini haklı çıkarmak değil, mantıklı olan yolu bulmak olduğunu akıldan çıkarmamak, olayı sidik yarışına çevirmemek,
sakinliği elden bırakmadan, beyefendiliği bozmadan konuşmak gibi maddeleri içinde barındıran; herkesin bildiği ama malesef uygulamadığı kurallar bütünüdür.
maalesef sözlükte bu aralar bi yerlere saklanmış da başını çıkaramıyor.
ezberlerin ve bilgi acziyetinin firavunlaştırdığı kutsal kibirlerin aksırık kıvamında sözleri klavyenin foseptik kanalından yansıyor.
okumaya başlamak okumakla okuyan arasına derin mesafeler koyuyor.
eskiler der ki "çirkefe bulaşmaktansa çalıyı dolaşmak iyidir"
bu akşam her hangi açılmış bir konuda herhangi bir iki şey yazmak ham maddesi çamur olan hamların şirretliğine uğramakla sonuçlanacak belli.
ben kendi adıma korkuyorum ve geri duruyorum.
(khaki, 02.02.2008 23:07 ~ 04.02.2008 00:52)
