taksim trio  

kanunla aytac dogan, klarnetiyle hüsnü şenlendirici ve bağlaması ile ismail tunçbilek icracılarının kurduğu üçleme.

dinledikten sonra ''olmuş'' demekte zorlandığım, beklentilerimin altında olmuş!bir albüm. dile kolay, bu üçlünün bir araya gelmesi ve olmamış birşey çıkması. bişeylerin eksikliği bariz bir şekilde belli albümde; bi kere ritm kullanılmamış, bu albüme vurmalı çalgı çok şey katacaktı kanısındayım. bunun yanı sıra beklentilerden, alışılagelmiş hüsnü şenlendirici'nin klarneti birkaç şarkı dışında duyulmadığı için dinlemeyi zorlaştırmış. yinede kesinlikle kötü bir albüm değil fakat beklenti altında.


albüm şarkıları sırası ile;

1. biçare
2. gözüm
3. bağlama solo
4. derdin ne
5. güle yel değdi
6. klarnet solo
7. gitti de gitti
8. kanun solo
9. belalım
10.uşşak oyun havası
11.muhayyer kürdi saz semaisi

beni hayal kırıklığına uğratan albüm.kesinlikle ritm olmalıydı diye düşünüyorum.fakat dinleyince yine de ustaların yaptığı kendine has yorumları duyuyor olmak çok güzel.

bence özellikle dinlemek için çaba göstermenize gerek olmayan ama dinlerken de gerçekten zevk alabileceğiniz bir albüm olmuş.

kesinlike zamanının ötesinde bir albüm. her biri kendi sazlarında virtiöz olan bu müzisyenlerin müziğini bir müzisyen kadar iyi anlayamadığım için ne kadar hayıflansam azdır.

genele değil de özele hitab eden bir albümdür. keyifle dinlediğim albümdür çoğu eser beni benden alıp götürmektedir. albümün özelliği videosunun da olmasıdır.

alaturka progresif bir yaklaşımla yaratılmış türk enstrumental müziğinin en nadide parçası.-günlerce dinlenildiğinde- akustiğiyle en az oynanmış saz klarnet ve çalan kişinin hüsnü şenlendirici olmasına rağmen belki de albumun en zayıf halkası denebilir.parçalarda genellikle pes ve alttan çalınarak bass amaçlı ve altyapıyı doldurmaya yönelik kullanılması belki de çok parlak bir fikir değil kaanatimce.laço tayfa ve solo albumlerinden hüsnü şenlendirici'yi dinleyen ve beğenenler için burda sadece gölgesini ara ara suretine şahit olabilirler.yükseldiği kısımlarda parlak sesi zaten kulaklarda kalıp gitmiyor.
onun dışında albumun diğer iki adamı olan ve birçoklarınca tanınmayan aytaç doğan ve ismail tunçbilek bu bilinmezliğe nazire yaparcasına albumde gövde gösterisi yapmaktadırlar.çalınan sazların yanında ortadoğuda yaptıkları işlerle de dünya müzisyenliğine çoktan adlarını yazdırmışlardır.ortadoğuda birçok albumun aranje ve enstrumanlarını mısırlı ahmetle birlikte kaydeden bu ikili hatta bu sayıyı neredeyse %30 lara %40lara taşımışlardır yüzde olarak.en üzücü nokta kendi ülkelerinde böyle bir album yapmak için bu kadar neden bekledikleridir.albume geçmeden yazdıklarımından sanılmasın ki hüsnü şenlendirici arkalarından gelmektedir,bu ekibin oluşmasında ki ana figür yine kendisidir.ne yazılıyor ne söyleniyorsa da klarnetiyle tanınmış bir hüsnü şenlendirici olarak herzaman takdir edilecek,saygı görecektir.
albumü ilk duyduğumda vurmalı sazlarda akutay kardeşleri bu kadronun içinde göreceğimi sanıyordum ama olmayan halinde de sonucun bu kadar memnun edici olması bu fikri kolaylıkla zihinden uzaklaştırmıştır.
parçalara gelindiğinde gerçek bir füsyon sözkonusudur,daha önce hiç düşünülmemiş birden fazla eser albumde yer alır.gerek besteler gerekse düzenlemelerle ayrı bir dünya olmakla kalmamış özellikle enstrumanlarda kullanılan tonlar ve efektler ayrıca tadından yenmez olmuştur.özellikle derdin ne yi ilk dinlediğimde bir dumura uğramış 5:00 da başlayan kısımda ve sonrasında defalarca tekrar dinlemiş kendime gelememişimdir.*
favori kanun solodur albumde,aytaç denen adamın gönlüne kim değmişse feci yaralar açmış,onları notaya dökmüş bizi de onları ortak etmiştir.*
enstrumental müzik konusuna eğilen herkesin bu albume eğilip bir müddet kalkamayacağı kesindir.

opeth'in bassçısı martin mendez'in etkilendiği gruplar arasındaymış kendileri..dinlenesi , dinletilesi..

bu akşam sükun sayesinde tanıştığım, insanı yok yere dertler deryasında bir sandala çevirme gücüne sahip olduğuna kanaat getirdiğim grup.

(bkz: durduk yere adamın amına amına koyan şarkılar)