taşkışla bim 1 deki pipo içen adam  

soğuk görünümünün ardında pek yardımsever bir insandır aslında, dediğini duyamamanızdan, sinirli tavrından insan ilişkileri biraz zayıf görünebilir, netekim kendisi bir matematik mühendisidir.

adı gültekin'dir.
biraz ilgisiz bir adamdır (belki de sadece öyle gözüküyordur), cd yazar, teşekkür edersiniz karşılık vermez, piposunu içmeye devam eder.
ilginç bir piposu vardır, sap kısmı metal kaplamadır, insanda pipoya başlama isteği uyandırır, tütünü de güzeldir (bkz. captain black). yanına gidince içmiş kadar olunur.

salaaaak dediğim adam bu laf üzerini şöle bi bakıp "bana sölememiştir heralde" mesajı veren şaşırma dolu bir bakış fırlatmıştır kendisi...

ehli keyif zat.

kermit.

bir de bunun makina kütüphanesi'ndeki yaşlı adam versiyonu mevcuttur...

çıktı parasını bırakmak için yanına gittiğinizde hiç oralı olmaz, "allahım kimse varlığımı umursamıyor" diye depresyona bile sokabilir sizi eğer meyliniz varsa. şifre istediğiniz zaman da küçük bir kağıt ve kalemi büyük bir soğukkanlılıkla uzatır, "numaranı yaz" der, sanırım konuşurken duyabildiğim tek andır. eğer şifre istemeyi alışkanlık haline getirirseniz, birkaç seferden sonra suratınıza bakmaya başlayabilir. bu sefer de dışarıda yakalayıp döveceğinden korkarsınız. taşkışla dışında görüldüğünde hemen tanınmaz, az dikkatli bakıp hemen eksik kısımlarını (taşkışla ortamı) hayalgücünüzle tamamlarsınız.

kendisi nasıl muhabbet eder, espri yapar mı, normal muhabbet ortamlarında nasıl konuşur çok merak ediyorum, çünkü '40 kuruş' ve 'numaranız?' dışında başka bir kelime duymuşluğum yoktur. genellikle iki haftada bir ben şifremi unuturum daha doğrusu yazılı olduğu kağıdı kaybederim, yanına gidip numaramı söylerim o yine aynı yavaş hareketlerle yazar, kağıdı verir, böyle bir ritüelimiz var..

bir de hala ve hala renksiz çıktıları neye göre takip ettiklerini çözemedim, çünkü içeri girip fiyatını ödeyip ödememek de tamamen siz kalmış.keşke itü her konuda öğrencilerinin dürüstlüğüne bu kadar inansa.