|
|
- atatürk tarafından söylenmeyen sözdür.. yoktur böyle bir şey, sokak milliyetçiliğinin itici yüzüdür.. insan temelli olmayan her söz gibi anlamını kobay zihniyetli sokak çetelerinde arar..
bir çok etnik köken kardeşçe yaşıyor bu topraklarda, türkiye cumhuriyeti vatandaşı olarak.. aşık oluyorlar, kız alıp kız veriyorlar, safkan mucize aramak yersizdir, gereği de yoktur.. taş kırılırmış, tunç erirmiş, türklük bakiymiş.. mide bulandırmayalım.. ''insan'' a değer verelim..
dünya yaşlanmakta, bir çok felaketle yüz yüzeyiz.. dünya yok olduğunda, taşlar kırıldığında, tunç eridiğinde.. ''türk''üz ya! baki kalacağız.. o derece yani, pehh!
bunu belirtmek de türk düşmanlığı değildir aksine insandan ötürü türk'ü sevmektir.. ''insan'''ı sevmektir aslolan..
edit: başlık üstüme kaldı...
- türklüğün ebedi olmasına lafım yok ama hazırlanış itibariyle içerdiği tas-tunç-türk bağdaşımının tarih öncesi çağ zihniyetinden çıktığı aşikardır*
öte yandan söyleyen kişinin fenike kralı ahiram'dan biraz ilham aldığı da söylenebilir
|
