en fazla emek isteyen bölüm olduğu düşündüğüm için, bir mühendis olarak canı gönülden katıldığım düşüncedir. tüm sene boyunca çalışmadan, üstüne üstlük barlardan da çıkmadan; taş çatlasın 4-5 günlük uykusuzluk ile üstesinden gelebileceğiniz bir alana karşılık; daha ilk senelerinden itibaren günlerinin önemli bir bölümünü derslerine veren; tek gün dışarı çıktığında bile tüm planları alt üst olan bir öğrenci ancak ve ancak tıp okuyanlar arasından çıkabilir.
kişinin kapasitesine göre değişecek yargı..buyrun ; bir arkadaşım tıpta hem de ingilizce tıpta lakin gece geziyor gündüz tozuyor ve hala bir ders bile bırakmadan ilerliyor..ayrıca planları alt üst olabilen öğrenciler sadece tıp fakültesinden çıkmıyor..saygıdeğer akademisyenleriniz tıp olsun ekonomi olsun bölümünüz sabahın köründe mail atıp ek ders koyduk saat bilmemkaça diyebiliyor size..(bkz: lse) tıp gerçekten özveri istiyor her yiğidin harcı değil kabul ama biraz yetenek ,soğukkanlılık ,istek ve azimle alakalı..kimimiz şiir yazamazken bazılarımız fabrika gibiyse bu şiir yazmak zor olduğundan değildir ,eğilimlerle,ilgi alanlarıyla,beceriyle alakalıdır..tıp a giren insan zaten bunları göze almış,ayrıca öss de kaldırabileceğini kanıtlamıştır bu tempoyu..herkesin zoru da kendine kolayı da..sonuçta işini iyi yapmak önemlidir..mesleği ezberlenmiş bilgiler olarak değil insan olarak gören tıbbıyeliler çıksın kafidir..saygı duyulasıdır işte o zaman...
kıyaslamayı yapanların kaç bölüm bitirdiklerini merak ediyorum.dönem birincimizin sözü:abartılacak kadar zor,hafife alınacak kadar kolay değil.(bkz: tıp fakültesi öğrencisi)
"- !-özet-! diye kestirip atabileceğim bir yere geldim sanırım. o da "insan hayatı"dır. sana insan hayatı emanet edilecek. bunun farkında ve bilincinde ol. eğer kendini buna hazır hissetmiyorsan veya bu işi sevmiyorsan/sevemediysen, 6. sınıfta dahi olsan ayrılmanda büyük fayda var; hem kendi adına - hem insanlık adına. "
sanrı değil, gerçektir. insan hayatı söz konusudur. budur.
tıp okuyan biri olarak diyorum ki en zor bölüm tıptır.bir kere herkes sömestr tatili yaparken biz yapmayız.holeey holleyy ilk dönem bitti gibi sevinçler tıpta yoktur.cuma ilk dönem biter,pazartesi ikinci dönem başlar.dersler ezber olduğu için nankördür.çalıştığınız bir dersi 1 hafta sonra tamamen unutursunuz,bir daha okumanız gerekir.sınavlara ek olarak sözlü sınavlar vardır.kitabın herhangi bir cümlesine karşınıza soru olarak gelebilir,kalırsınız.mezun olduktan sonra tus gibi bir bela vardır.6 sene boyunca gördüğünüz tüm derslerden 200 sorudan sınav olursunuz.yani 6. sınıfta hem sabahtan akşama hastanede çalışmak,hem de 5 sene gördüğünüz derslere çalışmak,haftasonu sabahtan akşama dershaneye giderek tusa hazırlanmanız gerekir.yazarken bile yoruldum lan
sanılanın akisne tıp öğrencileri gece gündüz ders çalışan,uyumayan,kitaptan kafasını kaldırmayan öğrenciler değildir.tıp öğrencileri de barlardan çıkmıyor,geziyor tozuyor,sınav kağıdının soğukluğunu kıçında hissedene kadar elini mousedan gözünü televizyondan ayırmıyor.yani öyle "çok çalışıyolar bir de üstüne zor diyolar kapasitesiz bunlar" durumu söz konusu değil.
ne fiziği,ne mimarlığı,ne mühendisliği bitirdim o yüzden bu bölümlerin zorluğu hakkında yorum yapmam.ama tıp okumayan da neden tıp için yorum yapar anlamam.mühendislikte okuyan eş dosttan çok duydum,"mukavemetten ne bok yiycez","projeyi yetiştiremicem yandım allah","staj raporunu bitirmedim napsam ki" laflarını.doğrudur zordur.ama kalkıp da diyemezsin ki tıp kolay bizimki daha zor.
dersleri ezberdir.bugün öğrendiğini yarın unutursun.unuttuğun her bilginin üzerine ezberlenecek beş bilgi eklenir.sınavdan sonra unuttuğun bir sonraki kurul** karşına çıkar.kimse kalkıp bu bilgi unutulmuştur demez.unutamazsın çünkü unutursan hasta ölür.sınavda kadavra başında bir karış bölgedeki 5 tane katlantının bayrak dikili olanının adını hatırlamaya çalışırken asistanın elindeki kurulu saate dikkat kesilirsin.sınav olduğun kadavra çalıştığın atlasa benzemez,dayanırsın teorik bilgine bilmemne arterinin bilmem kaçıncı dalı neydi diye.tatil matil zaten unutmuşsundur.
ders çalışılır,sınav geçilir,okul biter bir de okuldan sonrası var bu işin.tusu diğer herhangi bir sınavla karşılaştırcak kadar iyimser değildir kimse, hiç ele almıyorum.tıpçının hizmet verdiği şey insandır.insan hayatını korumaya çalışır.yapılan hatanın sonucu dersten kalmak,okulu uzatmak değildir.
her bölüm kendine göre zordur.senin bölüm kolay ben amuda kalkıp geçerim demek saygısızlıktır.okulda öğrenilenler sınava kadar değerlendirilecekse tıptan zor bin tane bölüm çıkarır sayıları,türevi,integrali hatmetmiş arkadaşlarımız.
ama "annenizi/babanızı/eşinizi/çocuğunuzu kurtaramadık" demek "abi projeyi yetiştiremedim lan" demekten daha zordur.
ha ama tıbbı scrubs gibi sananlar varsa onlara selam ederim buradan..
kişiden kişiye değişen bir olgudur.inek ama kafası basmayan bir insan için mühendislik zordur,tıp kolaydır.zeki ama çalışmayı sevmeyen,hatta hatta çalışamayan biri için tam tersidir.benim gibi sabırsız ve yeteneksiz bir insan içinse en zoru mimarlıktır.
bugün yaşadığım bi diyalog yeterli olacaktır sanırım
yurt görevlisi-->yg (bu şahsın tıpla bi ilgisi yoktur)
yiiit-->ben şahsen bizzat kendim
yg:ya yiiit sen neden derse gitmedin bugün
yiiit: ya aman be ramazan abi tatil yaptım kendimee
yg: git sen yine de derse bak ne kadar kaldı bitmesine bi de siz erken başladınız herkesten erken biticek sizin bölüm di mii
yiiit: yok ya! bizim ki herkesten 2 hafta sonra bitiyo en geç biz gidicez tatile
yg: iyi de siz erken başladınız
yiiit: napalım işte kader utansın
yg: ya aq be desene size rahat yok!!!
dışardan bakan birinin gözüyle bile aq bir durumdur tıp fakültesi bi de içini bilen birisi için düşünün. çekilecek dert değildir, deli işidir. yine de her bölüm kendine göre çok zordur ama tıp zor oğlu zordur
tıp okuyarak en zor bölümde okuduğunu görmek de denilebilir.
aslında çoğu ders matematik ve fizikle boy ölçüşemeyecek kadar hafiftir,karmaşa yoktur okuduğunu hemencecik anlarsın,tek sorun ders notlarının çok fazla olmasıdır ama yine de işin ucunda insan hayatı olduğu için en zoru tıptır.
"ama tıp insan hayatıyla ilgileniyor, hepimiz mükemmel olmak zorundayız" argümanıyla savunulamayacak durum. ülkenin her yerindeki sağlık ocaklarında bütün gün aynı ilacı ve aynı raporu imzalayan doktorlar makina mühendisliğinden mezun oldular zaten.
tıp doktoru olmak isteyen birisine hiç zor gelmez.
tıp ezberdir. evet doğru. ancak kitap okumak yazı yazmak için nasıl ki alfabeyi ezberleyip dilbilgisi kurallarını bilmek gerekiyor; işte tıp da öyledir. tıbbın alfabesi biraz fazla uzun ve grameri oldukça ağırdır. yani tıbbın dilinden anlayabilmek tıpça düşünebilmek için ezberlenecek çok şey vardır. işte 6 yıllık fakültede verilen tıpça düşünme şeklidir. biz buna tıp nosyonu diyoruz. ama şu var ki; kolay değildir.
tanıdığım tıp okuyan kişilerden yola çıkarak vardığım sonuç şu: tıp kesinlikle en zor bölüm arkadaş. adamların saç kalmamış kafalarından, deli deli bakan gözlerinden yola çıkarak bu sonuca kolaylıkla varılabilir zaten.
ancaaak, tam burada adeta bir turgay şeren edasıyla ancaaak demek durumundayım, bu tıpçıların "biz insan hayatıyla uğraşıyoruz, bir hatanın bedeli, ot bok..." ayaklarından bir parça sıyrılmaları gerekli. tamam, kimse sizin gibi elde bıçak milletin koluna bacağına girişmiyor, kabul ediyorum gerçekten çok iğrenç bir mesleğiniz var, ama her meslek sonunda gelip insan hayatına dayanır gençler, sadece hekimlik değil.
bir hukukçunun yaptığı hata da korkunç aile facialarına yol açabilir. bir inşaat mühendisinin hatası da tek hamlede yüzlerce, binlerce cana mal olabilir. bir iktisatçının hatası ülke geleceğini ipotek altına alabilir, milyonlarca hayatı söndürebilir. bir siyasetçinin yapacağı hata savaşa neden olabilir.
tamam çok acayip bir mesleğiniz var ama bu kadar da büyütmeyin canım.
sanrı olup olmadığı kontrollü deneyle kanıtlanması gereken bir meseledir ve görüldüğü kadarıyla sidik yarışına dönüşebilmektedir.olaya tersinden bakarsanız şöyle bir şey olur: (bkz: @561586)
-abi o değil de, amerikan dili edebiyatı bölümünde am üstünde göt sikiyolarmış.
+eheh, orayı yazsaydın o zaman.
acil edit: inşaat mühendisliği okuduğumu yazmayı unutmuşum (hani yazmak gerekiyor ya; 3 metreye işeyebiliyorum). ah ulan, amerikan dili ve edebiyatı yazmayan kafama sıçayım.
eğer üniversite hayatınız boyunca öğrendiğiniz şeylerin tamamını meslek hayatınızda kullanacaksanız o zaman zor olan şey bölümünüz değil mesleğinizdir.o meslek dalını da isteyerek seçtiyseniz size zor gelmemesi gerekir.
tıp 6 sene değil 16 sene olsa da öğrendiğiniz herşey, doktorluk hayatınızda kullanacağınız şeylerdir.o yüzden zor değildir.ama onun içine 1 kredilik, haftada 1 saat,1 sömestr okutulan tarih dersi koysalar işte o tarih dersi zor olur.alakanız yoktur çünkü
örneğin bilgisayar mühendisliği türevleri olan bilgisayar teknolojisi ve programlama, bilgisayar teknolojisi ve bilişim sistemleri vs vs gibi bölümlerde matematik bile okutulmaksızın sadece birsürü farklı programlama dillerine kasarsınız.o bölüme gidip de zor diyemezsiniz.çünkü siz meslek hayatınızı programlama üzerine kurmuşsunuzdur.programlamaya nasıl zor dersiniz ki bu seçimden sonra?
örneğin bilkentte birinci sınıf mühendisliklere fizik okuturlar. haftada 4 saat ders, 4 saat de lab vadır ve 4 kredilik bir derstir.o ders bana zor değil ölüm hatta.endüstri mühendisi niye fizik görsün ki? zor. hem de çok zor bu yüzden.eng101-102 diye ders okuturlar.ingilizce ve kompozisyon dersin adı.ve okulda herkes birinci sınıfta almak zorundadır bu dersi.essay ler, research paperler sırtınıza kambur gibi bi oturdumuydu varın gerisini siz düşünün sayın sözlükçüler.üstelik haftada 5 saattir.calculus bile 5 saat değil haftada.işte bu daha da zor.bakın size endüstri birinci sınıf müfredatındaki birkaç dersi yazayım
fizik 101-102(4er kredi)
ingilizce 101-102(3er kredi)
matlab+java(3+4 kredi)
sınıf geçmek açısından en zor okul tıp mıdır, bilemem ama bir tıp öğrencisinin altı yıl boyunca sabah 8.30, akşam 5.00 dersi olduğunu, son üç senede ise buna ek olarak bolca nöbet tuttuğunu düşünürsek doğru bir önermedir.
robins'i, guyton'ı, sobotta'yı ve bunun gibi onlarca kitabı düşündükçe doğruluğuna bir kez daha inanıyorum bu önermenin.
sözlü sınavlar, viziteler, hasta sunumları, zilli zurnalı anatomi sınavlarını da hesaba katarsak stresi de boldur. başka hiçbir bölümde olmadığı kadar çok aşağılanır, azar işitir, ilkokul çocuğu muamelesi görürsünüz.
üç senede benim ders notlarım boyuma yaklaştı bile (boyum 1.82).
bence olay şudur: eşit miktarda ders çalışan bir tıpçıyla makineciden birincisi 1.50 ortalama ile ancak sınıf geçerken, diğeri 3.50 ortalama yapar, hocalarının gözbebeği olur.
ama hepsinden önemlisi mezun olmakla diploma bile alamazsınız, mecburi hizmet, tus uğraşır durursunuz.
edit: aman ya, bu ne biçim giri? anlatımda hiç mi bütünlük olmaz? ortalama tabi 1.50 olur, kafa basmıyor ki...
kişinin herşeyi kendi içinde bulunduğu duruma göre yorumlamasının bir sonucudur. ama tıp çok zor bir bölüm değildir gayet rahatlıkla bitirilebilir, ben atıldım fakat kafam rahat...(çok zor lan girmeyin!!)
hiçbir makinenin, raporun, teknik resim kağıdının, mimarlık çizimlerinin üstünde kan, çiş, tükürük, bok, bilumum hayvansı sıvılar yoktur.ayrıca laboratuar vb. önlüğü giymiş olan hiçbir öğrenci, ders esnasında donuna kadar kan içinde kalmaz.tıp bu yüzden zordur.ayrıca sadece ezberden de oluşmaz.işin içinde büyük bir algoritma sistemi vardır.bilen bilir.
sanmak değildir, okumaktır.hem zorluğu, hem süresi, hem tusu, hem internliği, hem mecburi hizmeti vs. ile bir numaradır.ne demişler, tıp fakültesinden herşey çıkar, arada bir de doktor çıkar.