• görseller

    • tıp okuyarak en zor bölümde okuduğunu sanmak
    • tıp okuyarak en zor bölümde okuduğunu sanmak
  1. ucunda insan hayatını direkt etkileyecek bir meslek vardır ve bu açıdan tamamen doğrudur. tıp okumak zor olduğu kadar ulvi bir iştir. herkes okuyamaz.
  2. mimarlık fakültesinde okuyanların dayak atacağı doktorlar ve doktor adaylarıdırlar bu sanrı içinde olanlar.
  3. herkesin bölümü kendine ama tıp altı sene
    şeklinde bir tekerlemeyle açıklıga kavuşacak gerçektir.
  4. en fazla emek isteyen bölüm olduğu düşündüğüm için, bir mühendis olarak canı gönülden katıldığım düşüncedir. tüm sene boyunca çalışmadan, üstüne üstlük barlardan da çıkmadan; taş çatlasın 4-5 günlük uykusuzluk ile üstesinden gelebileceğiniz bir alana karşılık; daha ilk senelerinden itibaren günlerinin önemli bir bölümünü derslerine veren; tek gün dışarı çıktığında bile tüm planları alt üst olan bir öğrenci ancak ve ancak tıp okuyanlar arasından çıkabilir.
  5. kişinin kapasitesine göre değişecek yargı..buyrun ; bir arkadaşım tıpta hem de ingilizce tıpta lakin gece geziyor gündüz tozuyor ve hala bir ders bile bırakmadan ilerliyor..ayrıca planları alt üst olabilen öğrenciler sadece tıp fakültesinden çıkmıyor..saygıdeğer akademisyenleriniz tıp olsun ekonomi olsun bölümünüz sabahın köründe mail atıp ek ders koyduk saat bilmemkaça diyebiliyor size..(bkz: lse) tıp gerçekten özveri istiyor her yiğidin harcı değil kabul ama biraz yetenek ,soğukkanlılık ,istek ve azimle alakalı..kimimiz şiir yazamazken bazılarımız fabrika gibiyse bu şiir yazmak zor olduğundan değildir ,eğilimlerle,ilgi alanlarıyla,beceriyle alakalıdır..tıp a giren insan zaten bunları göze almış,ayrıca öss de kaldırabileceğini kanıtlamıştır bu tempoyu..herkesin zoru da kendine kolayı da..sonuçta işini iyi yapmak önemlidir..mesleği ezberlenmiş bilgiler olarak değil insan olarak gören tıbbıyeliler çıksın kafidir..saygı duyulasıdır işte o zaman...
  6. (bkz: @800269)

    "- !-özet-! diye kestirip atabileceğim bir yere geldim sanırım. o da "insan hayatı"dır. sana insan hayatı emanet edilecek. bunun farkında ve bilincinde ol. eğer kendini buna hazır hissetmiyorsan veya bu işi sevmiyorsan/sevemediysen, 6. sınıfta dahi olsan ayrılmanda büyük fayda var; hem kendi adına - hem insanlık adına. "

    sanrı değil, gerçektir. insan hayatı söz konusudur. budur.

    dipdipnot: doktor değilim ben.
  7. tıp okuyan biri olarak diyorum ki en zor bölüm tıptır.bir kere herkes sömestr tatili yaparken biz yapmayız.holeey holleyy ilk dönem bitti gibi sevinçler tıpta yoktur.cuma ilk dönem biter,pazartesi ikinci dönem başlar.dersler ezber olduğu için nankördür.çalıştığınız bir dersi 1 hafta sonra tamamen unutursunuz,bir daha okumanız gerekir.sınavlara ek olarak sözlü sınavlar vardır.kitabın herhangi bir cümlesine karşınıza soru olarak gelebilir,kalırsınız.mezun olduktan sonra tus gibi bir bela vardır.6 sene boyunca gördüğünüz tüm derslerden 200 sorudan sınav olursunuz.yani 6. sınıfta hem sabahtan akşama hastanede çalışmak,hem de 5 sene gördüğünüz derslere çalışmak,haftasonu sabahtan akşama dershaneye giderek tusa hazırlanmanız gerekir.yazarken bile yoruldum lan
  8. sanılanın akisne tıp öğrencileri gece gündüz ders çalışan,uyumayan,kitaptan kafasını kaldırmayan öğrenciler değildir.tıp öğrencileri de barlardan çıkmıyor,geziyor tozuyor,sınav kağıdının soğukluğunu kıçında hissedene kadar elini mousedan gözünü televizyondan ayırmıyor.yani öyle "çok çalışıyolar bir de üstüne zor diyolar kapasitesiz bunlar" durumu söz konusu değil.
    ne fiziği,ne mimarlığı,ne mühendisliği bitirdim o yüzden bu bölümlerin zorluğu hakkında yorum yapmam.ama tıp okumayan da neden tıp için yorum yapar anlamam.mühendislikte okuyan eş dosttan çok duydum,"mukavemetten ne bok yiycez","projeyi yetiştiremicem yandım allah","staj raporunu bitirmedim napsam ki" laflarını.doğrudur zordur.ama kalkıp da diyemezsin ki tıp kolay bizimki daha zor.
    dersleri ezberdir.bugün öğrendiğini yarın unutursun.unuttuğun her bilginin üzerine ezberlenecek beş bilgi eklenir.sınavdan sonra unuttuğun bir sonraki kurul** karşına çıkar.kimse kalkıp bu bilgi unutulmuştur demez.unutamazsın çünkü unutursan hasta ölür.sınavda kadavra başında bir karış bölgedeki 5 tane katlantının bayrak dikili olanının adını hatırlamaya çalışırken asistanın elindeki kurulu saate dikkat kesilirsin.sınav olduğun kadavra çalıştığın atlasa benzemez,dayanırsın teorik bilgine bilmemne arterinin bilmem kaçıncı dalı neydi diye.tatil matil zaten unutmuşsundur.
    ders çalışılır,sınav geçilir,okul biter bir de okuldan sonrası var bu işin.tusu diğer herhangi bir sınavla karşılaştırcak kadar iyimser değildir kimse, hiç ele almıyorum.tıpçının hizmet verdiği şey insandır.insan hayatını korumaya çalışır.yapılan hatanın sonucu dersten kalmak,okulu uzatmak değildir.
    her bölüm kendine göre zordur.senin bölüm kolay ben amuda kalkıp geçerim demek saygısızlıktır.okulda öğrenilenler sınava kadar değerlendirilecekse tıptan zor bin tane bölüm çıkarır sayıları,türevi,integrali hatmetmiş arkadaşlarımız.
    ama "annenizi/babanızı/eşinizi/çocuğunuzu kurtaramadık" demek "abi projeyi yetiştiremedim lan" demekten daha zordur.
    ha ama tıbbı scrubs gibi sananlar varsa onlara selam ederim buradan..