türklerin yunan yemeklerini sahiplenmesi  

pastırma, tarhana, kokoreç, baklava ,imam bayıldı , cacık,
ayran.gibi halis muhlis yunan damak tatlarının ''barbar türkler'' tarafından sahiplenmesi hadisesidir.
(bkz: dikkat bu giri ironi içermektedir)

(bkz: siktir yarraam)

(bkz: git bi bak bakıyım ben dışardamıyım)

(bkz: ya bir kalk git kumda oyna)

bi de yanına ouzo açsak, yanında da azıcık piyazaki. ne haivani oluruz vre efendis.

ayrıca;
(bkz: ironiden anlamayan sözlük yazarı)

barbunya pilaki
ve bilimum zeytinyağlı yemekler

orta asyada zeytin ağacı mı vardı?

çağlar boyunca birbirine temas eden kültürler yiyecek ve içeceklerinide takas ederler ve bir süre sonra içselleştirirler. kültürel unsurun kime ait olduğu bir süre sonra sesi daha yüksek çıkanındır algılamasına da yolaçar. genellikle bu tür ürünlerin adları aynı olsada yapılış biçimlerinde bazı farklılıklar vardır. öyle ki sizinki baklavaysa bizimki değil kardeşim dedirttiği durumlar da vardır. kahve bir habeşistan buluşu olduğu halde türkler tarafından türk kahvesi yunanlılır tarafından yunan kahvesi olarak tanımlanmaktadır. bir türk tatlısı diye tanımladığımız sütlacın tarifine çin'de millattan önce 350 yıllarında pirinç şeker ve sütle yapılan bir tatlı şeklinde rastlanmaktadır. tavuk göğsü süt ve pirinç nişastasıyla yapılan bir tatlı ki düşünün neye benziyor bizde. 1200 lü yıllarda ispanyanın meşhur tatlılarından biri diye tanımlanıyor. damıtık içkiler yani bizde rakı yunanistan da uso araplar tarafından bulunuyor.

(bkz: adam gibi ironi yapıldı da biz mi anlamadık)

mutfaklar kültürarası etkileşimin belki de ençok görüldüğü yerdir. bu yüzden tabii dönem dönem sahiplenmeler ve kavgalar çıkıyor. aslında bu kavgaların nedeni de ticari çıkarlara dayanıyor. bu yüzden de iki milletin böyle konularda birbirlerini suçlaması görülebiliyor.

burda kavimlerin çıktığı yerlerden başlayarak bir yorumlama yapılmanın bizi sonuçtan uzaklaştıracağını düşünüyorum. tabii ki orta asya'da zeytin ağacı yoktu, yetişmez ama türklerin yaklaşık 1.000 senedir zeytincilik yapılan yerlerde yaşadığını unutmamak lazım. kokoreç rumca kökenli bir kelime, kuzu bağırsağından yapılır. avrupa ise kuzuyu ilk avrupa hunları ile tanımış, sonrasında osmanlı devleti ile olan münasebetlerinde kuzu etini kullanmaya başlamışlardır. üstelik bugün hÂla avrupa mutfağında koyun eti yaygın değildir. kokoreç rumca ismine rağmen kuzu bağırsağı ile yapılmasından dolayı türk yemeği olduğunu kabul etmeliyiz zeytinyağlılarda sürülen sava göre. durum bayağı bir karışık.

(bkz: ey zeytinyağı sen nelere kadirsin)