edit: bu giriyi haftanın kötülerinde görmek istiyoruz sayın yazarlar, haydi tuşlara.
edit2: başlık başıma kalmış, bana kapak olmuş, en sevilmeyenlerime de girmiştir, vatana millete hayırlı uğurlu olsundur.
ellerinden kan damlayan faşist siyasetçiler, magandalar, mafyalar... ve de kendileri türk olmayı seçmiş gibi türklükleri. komik ama gerçek. bunlara sormuşlar doğmadan -hangi milletten olmak istiyorsun canım diye? onlar da yapıştırmış cevabı -elbette türk olmak istiyoruz abi diye. yürüyün gidin ya. yönetmiyorsunuz, yönetiliyorsunuz.
diğer millet yada ulus devletlerin gururlandıklarından çok farklı değillerdir. ki hali hazırda ab ülkelerininkiler de dahil olmak üzere ulus devlet özelliğine sahip olmayan hemen hemen hiç bir sınır kalmamıştır.
bugün gözünüzde büyüttüğünüz bir ingiliz, fransız yada almanla konuştuğunuzda da benzer gerekçelerle milliyet yada tabiiyetlerinden gururlandıklarını görürsünüz. kendi milliyetlerini gurur ve özgüvenle ifade ederler. hatta işi yunanlılar kadar ileri götürüp ne kadar yunan olduğu tartışmaya çok açık antik yunan kültürü, batı anadolu medeniyeti hatta aslı zatında başka milletin mensubu olan ve bununla gururlanan büyük iskender ve hatta rönesansı sahiplenmeye kadar götürebilirler.
tarihleri boyunca genel tarih kavramı içinde küçük kabul edilen kısa duraklama dönemlerini saymazsak türklerin gururlanabileceği şeylerse çoğu ulusun sahip olduklarına nazaran omuzlarını kabartmaya yetecek ve artacak kadardır.
ekleme: şimdi bir laf oluyor ve beri geliyor ya, aslında o beri gelmiyor. söyleyene öyle geliyor. yani aslında torba dolmuyor, hali hazırda boş.
rüzgarlı bir günde gördüğüm bir türk bayrağı bir türk olarak en çok gurur duyduğumdur. bayrağı bayrak yapanın üstündeki kan olduğu ve o kanın her bir damlasının kutsallığı öğretildi bana. istiklal marşımla gurur duyuyorum, her bir mısrasında tüylerimin diken diken olması ondandır. evet türk olmakla gurur duyuyorum belki ben seçmedim türk doğmayı ama seçme şansım olsa kesinlikle seçerdim. "ne mutlu türküm diyene" sözünde atamın kastettiği de budur.
türk olmaktır. islâm'ın sancaktarı olmaktır. dünya tarihine yön veren birçok siyaset, ilim ve fikir adamını yetiştirmiş bir millete ve medeniyete sahip bulunmaktır.
bu şeyler günümüzde artık varolmamaktadır. geçmişle yaşamanın ve onunla gurur duymanın; günümüze bir faydası yoktur. aksine zarardır, önde engeldir, geçmişin verdiği güvenle geleceğe bakılamaz. türk olmakla gurur duyma nedenlerini günümüz bakış açısıyla sıralarsak;
anasını da alıp gitmesini söyleyen bir insanı başımıza başbakan olarak seçmek,
tuzla'da her gün ölen bir işçiye kulaklarını kapamak,
kesilen binlerce hektarlık orman arazilerine göz yummak,
foseptik çukurunda, evlat kaybetmektir.
bu liste uzatılır da uzatılır. n'apıyoruz, bu dünyaya iz bırakabilecek, bunun cevabını kaç türk verebilir? bıraktığımız izi söyliyeyim; dünya bizi konuşuyor... neyimizle mi? nasıl bir türbanla ikiye bölündüğümüzle. hadi bununla bir ömür boyu gurur duyalım.
