son zamanlar da iyiden iyiye farkına varmaya başladığım kızlardır.
giriş: 10 senedir amerika'da yaşıyorum. kısmen türk değilim. yanı ismim ve soyadım üzerimden benim kimse türkce bildiğimi ve türkiye'de yaşadığımı bilemiyor doğal olarak. liseyi de, üniversiteyi de burada bitirdim. özellikle son 4 - 5 senedir amerika'da özellikle new york ve boston çevresindeki türk öğrencilerin nüfusu artıyor, haliyle türkiye'den buraya gelen kızların da.
benim okulumda olmasa da new york'taki bir iki moda okuluyla (fit, parsons) beraber türk öğrencilerin en fazla rağbet ettikleri okullar boston college, babson college, bentley college) gibi üniversiteler geliyor. hemen hemen hepsinin yıllık ücretleri $35,000 civarı olduğundan dolayı türkiye'den genellikle maddi durumu iyi olan ailelerin çocukları geliyor.
gelişim: türk kızlarının güzelliklerini hepimiz biliyoruz. 1.60 boy, kara kafa, koca göt gibi genlerinine bahsedilmiş özellikler default olarak geliyor. bu hanım kızlarımız robert kolejindeki gibi, koç lisesindeki gibi, uskudar amerikan lisesinde çektikleri ilginin 10'da 1'ini amerikan üniversitelerinde çekemiyorlar. çünkü karşılarındaki rakipler avrupali ve amerikali kızlar oluyor. amerikali erkekler, türk kızlarını sallamıyor. türk kızlarımız bu ilgisizlikten etkilenmemiş gibi görünmek istiyorlar. 3 ay, 6 ay, 1 sene aynı türkiye'deki havalarıyla beraber üniversitede salliniyorlar. ama sonra bir yerde hata yaptıklarını görüyorlar ve 2. seneden sonra stratejileri tamamen değişiyor. amerikali kızları tamamen kendi silahlarıyla vurmaya başlayarak kucaktan kucağa geçerek ilgi çekiyorlar.
tutundukları da bir sebep var. onları kimse amerika'da tanımıyor. aileleri yanlarında değiller. hesap soran yok. onlara "ucuz" gözler ile bakan erkekler yok. bundan köküne kadar faydalanıyorlar. beni türk zannetmedikleri için bir kaç tanesiyle direkt bir şekilde konuştuğumda da aynen bunları söylediler. türkiye'de o zengin, züppe, kendini ulaşılmaz sanan kızlarımızı malesef elin $1'a bira alan amerikalisi düdüklüyor.
yaklaşık bir ay evvel buradan mezun olan bir hanım kızımızın gazetelerde evlilik fotoğrafları vardı. "çok mutluymuş." damata acıyan gözlerle baktım, baktım ve baktım.
yazık demekten kendimi alamadım.
sonuç: amerika'ya gidip öğrenim gören kızları kendinize güveniyorsanız alın. tatmin etmeniz biraz zor olabilir.
(jay, 07.11.2009 10:23 ~ 10:28)
