savaşların çözüm getireceğini sanan zihniyetlerin düştüğü durumu algılayamayan bünyelerin yediği yeni bir nane olabilir bu ancak.birçok savaş yaşadık kendimize göre dünyaca bilinen kahramanlıklarımız da var evet.şimdi birkaç soru soracağım:
bağımsız mıyız?
gelişmiş miyiz?
gelişmek için çaba sarfediyor muyuz?
o çok büyük kahramanlıklardan sonra kültürel anlamda neler kattık kendimize,ya da olan kültürü ne kadar koruduk?
en önemli soru;
bağımsızlık,gelişmişlik,kültürel yozlaşmadan korunma gibi şeyler bilek gücüne mi dayanır?
dünyada artık bilek gücüyle kazanılan bir savaş kalmış mıdır ya da savaşı kazanmak diye birşey var mıdır?
sıcak denizlere inmekle ilgili fantezilerini hala konuştuğumuz ülkenin çariçesinden (2.katerina) geliyor:
bazen kazandığında kaybedersin
cumhuriyet tarihimizin son dönemlerinde sorunları halletmek için(!) yapılan askeri girişimlerin sonuçlarını bir hatırlayalım isterseniz
(bkz:
1980 askeri darbesi)
(bkz:
kıbrıs barış harekatı)
15 askerimiz öldü diye kaç gündür yas tutuyoruz,senelerdir sessiz sedasız birer ikişer kaç can öldü oralarda?
kürt deyince diken diken oluyor bazı arkadaşların tüyleri;
kaç tane kürt var kendi halinde kardeşçe yaşamak dışında hiçbir ihtirası olmayan biliyor musunuz?
kaçı sırf bu dışlamalar yüzünden yüzyıllardır yaşadığı memleketinden göçmek zorunda kaldı?
kaç türk var biliyor musunuz kendi vatanında sığıntı gibi kalan?
iki tarafta da ırkçı gerizekalılar olduğu doğru evet ama bunlar analarının karnında psikopat doğmuyor herhalde
arada güneydoğuya yardım kampanyalarına bir-iki kıyafet göndermekle oluyor mu sanıyorsunuz herşey?
insandan bahsediyoruz,onu temizlenmesi gereken bir pislik yapan bizim pis zihinlerimiz;bencilliklerimiz.
eğitim, okulların tuvaletlerini düzelten kampanyalarla da olmuyor;eğitim zihinlerde oluyor böylece günü geldiğinde onları eğiten pkk,abd,fransa,israil olmuyor
türkiye oluyor
bunu niye yapmıyoruz?