ilk olarak "çıkmasın zaten. var ondan bi tane. yetiyor artıyor bile." diye cevaplanabilecek soru.
ortalıkta her virtüözün benzerleri cirit atıyor. bir tanesi de diğerinden ya da idolünden farklı bişey yapma peşinde değil. nitelikten çok nicelik peşinde koşuyor bu topluluğun çoğu üyesi. lakin nicelik çizgisel bir olgu olduğu için herzaman bir üst seviyesi vardır ve olacaktır. ancak nitelik çok boyutlu bir olgudur ve eşsiz olabilir.
bugün gitarla özgün birşeyler ortaya koyan kaç kişi vardır türk müzik aleminde? daha da vahimi var olan kaçının adını duyuyoruz, kaçını dinleyebiliyoruz? olanların kıymetini ne zaman bilmeye başlıyoruz? (bkz: yavuz çetin) (bkz: erkin koray)
teknik seviyeleri konusunda haklarını teslim etmek gerekse de; ortam maymunu, akrobat, reklam yıldızı(!!!) asım can gündüz ya da hali, tavrı, müziği ile tam bir mahmutpaşamalmsteen'i olan ve malmsteen'in seneler önce yaptıklarını türk dinleyicisine itelemeye çalışan cem köksal gibi isimlerle mi açılacaz dünyaya? bu kafayla joe satriani de çıkar, malmsteen de çıkar, o da çıkar, bu da çıkar. dünya da birkaç kuru iltifatla(bkz: gençler uğraşmış) geçiştirir bu gibi şeyleri. tırıs tırıs kendi piyasamıza döneriz.
sorunun bir diğer cevabı çok daha vahim. şöyle ki:
türk müzik piyasası son yıllarda bu konuda oldukça büyük aşama kaydetmesine rağmen halen kan emici, sabit fikirli, "halk bunu istiyor"cu, "sözsüz müzik mi olurmuş?"cu zihniyetin; büyük kısmı kendine dayatılanı dinleyen halktan sömürdüğü paralarla büyüttüğü kıçının altında ezilmektedir. bu yüzden kaliteli işler yapan müzik insanları ya kendini finanse etmek ya da oyunu plak şirketlerinin koyduğu kurallara göre oynamak zorunda bırakılmaktadırlar.
bu şartlar altında birşey beklemeyin diye bitirmek kolaya kaçmak olur. kendimizin ve çevremizim müzikal ufkunu genişletmek ve kaliteli müzik talep eder hale gelmek gerekir. zaten iyiden iyiye kendini hissettirmeye başlayan bu tepkiyi daha da güçlendirerek müziğimizi hakettiği yere, yani evrensel boyuta ve kaliteye taşıyabiliriz. tabii özgünlüğünü kaybettirmeden.
1 - herkesin bilim adamı, sanat eleştirmeni, filim eleştirmeni, din adamı, spor adamı, felsefe adamı, müzik adamı, gönül adamı, rekor adamı, bilimum x adamı... kesildiği bir ülkede her kafadan bir ses çıkar, bu da verimliliği düşürür.
2 - joe satriani ile erkin koray'ı karşılaştırmak, blues gitaristi b.b. king ile rapçi(ya da repçi) vanilla ice'ı karşılaştırmaya benzer, bu arada vanilla ice çukulata renkli bir sanatçı değil yumurta akı gibi beyaz bir anglo sakson tipli sanatçıdır.
3 - dünyanın her yerinde halk bunu istiyorcular vardır ve de dünyanın hiçbir yerinde halk bunu istiyorculara tav olan adamların popüler kültürün dışına çıkması gerekmez, istatistik diye bir olay vardır. bunun ötesinde 2 bitlik müzik zevkini tatmin etmek isteyen kişilerin bağımlı olduğu bir sürünün müzik zevkinden yakınmanın gereği yoktur.
4 - türkiye'den joe satriani'ler çıkmaktan kastedilen kaliteli gitar müzisyenlerinin ortaya çıkması ise bunlara örnek verilecek insanlar vardır lakin joe satriani kadar duyulmamışlardır, berkeley müzik okulunda birçok türkün eğitim aldığını ve başarılı olduklarını da söylemekte fayda var, arayan bulur, okur, dinler.
5 - ayrıca jazz çalan piyanist ,her ne kadar bir türkiyeli olmasa da azeri türk sanatçısı aziza mustafa zadeh gibi bir sanatçı da milletimizden çıkmıştır ayrıca dünya çapında da duyulmuştur, ama illaki tarkan dinleyen insan da bunu dinlemek zorunda değildir, kitleler dinlemiyor diye aziza mustafa zadeh yoktur da kimse diyemez.
nüfus müdürlüklerindeki memurların neden olduğu sorundur.
+ iyi günler memur bey, ben baba oldum, çocuğu nüfusa yazdıracağız.
- tabii efendim, ne olacak oğlunuzun adı?
+ joe satriani.
- anlayamadım?!
+ joe satriani olacak. türkiye'den bir joe satriani çıkacak.
- hımm. uzaklaş buradan dayak yemeden, hemen kaç bence.
+ olmaz diyorsun yani?
- ağzına sıçarım diyorum, hemen kaç!
bu ülkeden joe satriani falan çıkmaz, hem çıksa ne olacak; bu ülkeden veyseller çıkmış mahzuniler çıkmış, satriani'miz de eksik kalsın.
taylan dedeoğlu gibi virtüözleri tanımayan cahillerin kurabileceği cümle. cahil olmak ayıp değil de elin satrianisinden önce kendi müzisyenlerini tanımamak büyük ayıptır. yavuz çetin, asım can gündüz, cem kısmet gibi isimler necidir sorarım size.
