işyerlerinin çoğunda mescit yoktur, namaz kılmak için ya boş oda arar ya da bekçiyle kanka olursunuz, yoksa tuvalette kılarsınız namazınızı gizli gizli.
festival alanlarında veya anfi tiyatrolarda da yoktur, nasıl olsa buraya gelenler namaz kılmıyordur zaten.
sokaklarda günaha girmeden dolaşamazsınız, kimseye birşey dediğiniz yoktur, sadece rahtasızlık vericidir; zaten bu konuda ettiğiniz tek bir lafla adınız yobaz'a, gericiye, örümcek kafalı'ya, iran mollası'na çıkar.
sözde aydınlar müslümanlara bütün düşmanlıklarını inkılaplara filan dayandırıp atatürk'ün kemiklerini sızlatırlar, yine birşey diyemezsiniz, adınız atatürk düşmanı'na çıkar, popülist söylemlere karşı duramazsınız.
adamın biri "tehlikenin farkında mısınız" deyip sizi canınızdan çok sevdiğiniz ülkenize bir tehditmişsiniz gibi gösterir, sinirleriniz tepenize çıksa da birşey diyemezsiniz, popüler laflar yine alkış toplar.
yine bir adam çıkıp biryerlerde birini öldürür kabak müslümanların başına patlar, birtakım sözde aydınlar cenazelerde birşeyleri alkışlar; sırf müslüman oldukları bilindiği için devlet bakanları yuhalanır.
başka bir adam dinde reform diyerek ortaya çıkıp kafasına göre fetva sağa sola vermeye başlar; dinde reforma gerek olmadığını, aslında herşeyin tıkır tıkır işlediğini, islam'ın akıl yürütmeyle değil peygamberimizden yapılan nakillerle anlaşılabileceğini kimseye anlatamazsınız.
biri çıkar "dinler arası diyalog" diye birşey çıkarır, kendi ülkesinde küfür bu kadar yaygınken başka ülkelere el atmaya çalışır, yazdırttığı kitaplarla islam'ın hoşgörüsünün suyunu çıkartır ve hristiyanlığı neredeyse bir alternatif gibi gösterir, binlerce insan bunun peşinden gider. yine kimseye birşey anlatamazsınız, "barış" "hoşgörü" gibi suyu çıkarılmış popüler söylemler yine iş başındadır.
ülke sınırlarının birkaç kilometre ötesinde, herşey başlamadan önce bunun bir haçlı seferi olacağını dile getirmiş bir ülkenin askerleri kardeşlerinizin ırzına geçip ülkelerini talan eder, sinir stres olmaktan başka birşey yapamazsınız. ülkede büyük çoğunluk hala bu katillerin kıçını yalamaktadır.
hiç alakasız insanlar ortaya “türkçe ibadet, türkçe ezan” gibi konular atıp bir de bunları ciddi ciddi tartışır, bilgi sahibi olmadan fikir sahibi olmaya çalışır, komik duruma düşerler ama çok az kişinin bu komediden haberi vardır. alakasız kadının biri cenaze namazı kılar gündem olur.
insanlar tarihini bilmez, bazıları da bilmeden sevmez. osmanlı’ya gözü kapalı söver, sağdan soldan edindiği osmalı’yı küçümseyen bilgileri etrafta anlatır. hiç olmazsa idealleri için savaşan atalrına saygı göstermesi gerektiğini insanlara anlatamazsınız. bu insanlar başka yerlerde söyledikleri herşeye saygı gösterilmesini beklerler.
kendini bilmez bir topluluk bir otelde birilerini yakar canlı canlı, kendi halinde bütün müslümanlar zan altında bırakılır yobaz diye.
daha ekleyecek çok var, nitekim bu ülkede müslüman olmak da, olmamak da zor iştir. ne zaman bu millet farklılıklarını kabul edip birarada yaşamayı öğrenecek, “tehlikenin farkında mısınız” diyenlere, müslümanlığı yalan yanlış anlatıp yobazlık yapanlara ortak tepki verecek merak ediyorum. benim hala umudum var.
%90 ının müslüman kabul edildiği bir ülke olduğuna göre çok zor olmaması gereken durum. asıl mesele şudur; türkiye de azınlık bir dine mensup olmak.
(bkz: türkiye de gerçeklerin sevilmemesi)
türkiye'de gerçek bir müslüman olmak o denli zor değildir.islamiyet başka şeylere dayandırılmaya başlandığı,saptırıldığı takdirde elbette "tehlikenin farkında mısınız" alarmları çalar.bu bir din düşmanlığı değildir.bu komünist manifesto'da geçen,dinin toplum yönetiminde "uyuşturucu,afyon" olduğu söyleminin "din afyondur" şeklinde yansıtılmasına benzer.
neden bu kadar olumsuz ve zor yansıtıldığını anlayamadığım konu. iki ay sonra ramazan ve ben büyük bir mutlulukla orucumu tutacağım kimse beni yadırgayamayacak, arkadaşlarımla oturup iftarı bekleyeceğim. eğer dışarıdaysak uzun kuyruklar beklememek için erkenden bir yer bulup yemek kokuları içinde nefsimize sahip olmayı sürdüreceğiz. allah kabul etsinlerle orucumu bozacağım, her yerde ezan sesleri yankılanacak. dilersem camiye gidip namaz kılacağım, dilersem evde kalıp dua edicem. ramazan dışında rutin ibadetime devam edebileceğim, istediğim zaman istediğim kadar kuran okuyup, namaz kılıp, zekatımı ve fitremi verip huzurumla yaşamıma devam edeceğim. bunun dışında hayatıma nasıl istersem öyle devam edeceğim. sokakta yürürken başım açık diye tepki almayacağım. kimse kapanmam için baskı yapmayacak. tamamen vicdanımı ilgilendiren dinimi dilediğim gibi yaşayacağım.
son zamanlardaki baskıların "kapanmak" için değil de "açılmak" için olduğu göz önüne alındığında, başını kapatmak ve dinini bu şekilde yaşamak isteyen müslümanlar için oldukça zor olan şey.
"türkiye'deki müslümanlar ya yobazdır, ya da dinle ibadetle alakası olmayan tiplerdir" genellemesine maruz kalarak yobaz zannedilebilmektir. ikisinin ortasından birçok kişinin haberinin olmamasıdır. ikisinin ortasındakilerden "dinle ibadetle alakası olmayan tipler" grubuna daha yakın olanlar için daha da çekilmezdir bu önyargılar.
bir kesim tarafından sürekli abartılan durumdur. sanki müslümanları asıp kesen bir dikta rejimi var bu ülkede. her tarafta yaşanan "islami" kadrolaşmayı görmezden geliyorlar, masumu oynuyorlar yurt müdüründen başbakanlığa kadar her mertebe ılımlı islamcılara ait değilmiş gibi..
gözlerini bir de cumhurbaşkanlığına dikmişlerdir..
bu ülkede, bahsedilen anlamda müslüman olmamak, ramazanda dayak yemek ve öldürülmek, sivas'ta yanmak, maraş'ta günlerce katliama uğramaktır..
dünyanın herhangi bir yerinde müslüman olmaktan biraz da olsa farklı bir durumdur. dünyada islamiyyetin yaşandığı ülkeler olarak iddia edilen ülkeler islamiyyet, şeriat adına bozuk düşüncelerini din diye ortaya atıp bunu bütün dünyaya yaymaya çalışmaktadırlar. türkiye ise osmanlı devletinin yerleştirdiği sağlam temellerle hala daha islamiyyetin en güzel yaşandığı ülkeler arasında yerini korumaktadır. rahat ve huzur batanlar ve bunlara tahammül edemeyenler olsa da bu ülkede bu din ve bu dinin mensupları daima olacaktır. atamız arparslan gazinin dediği gibi; "biz, bu ülkeleri allahü tealanın izniyle silah kuvveti ile aldık. temiz müslümanlarız, bid’at nedir bilmeyiz. bu sebepledir ki, allahü teala, halis türkleri aziz kıldı.”
not: "alevilere 'müslüman değiller' demeye mi çalışıyorsun" şeklinde gereksiz tepkiler verecek insanlar için başlıktaki "müslüman" kelimesiyle çok güzel bir biçimde hakim mezhep olan hanefiliğin kastedildiğini belirtiyor, yetmeyene de kelime ayıklamaları için aşağıdaki materyali hediye ediyorum.
(bkz: cımbız)
elbette kolaydır. zira kelime-i şehadet getirmek müslüman olmak için yeterlidir. hiçbir müessese veya şahıstan bunun tasdikini beklemek zorunda değilsinizdir. türkiye'de esas zor olan müslüman olmak değil, müslümanlığı istediği, inandığı ve bildiği gibi yaşamaktır.
devlet daireleri ve okullarda cami olmaz. yeryüzünün her tarafı camidir diye düşünen liseli genç insanlar buna aldırış etmeden izbe yerlerde, bodrumlarda yine de ibadetlerini yapmaya çalışırlar, bu sefer de medya bu durumu skandal olarak nitelendirir. bir kişi de "kardeşim bu insanlar hiç dilinizden düşürmediğiniz atatürk'ün memleketi emanet ettiği gençlerdir. hür iradeleri ile karar verip namaz kılmaktadırlar. bunun neresi skandal? onların karar verip bunu uygulamaya hakları yok mu?" diye sormaz. sorsa da yobaz damgasını yeyip oturur.
üçbeş tane eşkıya çapulcu ümraniyelerde patlatıcılarla yakalanır. sonradan meydana çıkar ki bu çapulcular zamanında bir de hakim öldürmüşlerdir. ama aklı evveller çıkar, bu da onların işi der. buradaki onlar ifadesi müslümanlar için değil dinini bildiği ve inandığı şekilde yaşayan, namaz kılan, kur'an-ı kerim okuyan, eşi, annesi, aile efradı tesettürlü olan insanlar için kullanılmıştır. gerçekler ortaya çıktığında da "ya biz yanılmışız, iftira atmışız. özür dileriz" diyecek erdeme sahip değillerdir üstelik.
şu ana kadar çankaya'ya çıkmış bütün cumhurbaşkanları da müslümandı. ama ne zamanki eşinin başı örtülü olan, namaz kılan, içki içmeyen bir müslüman oraya çıkmak için aday oldu, memleketin dört bir yanında bayraklarla mitingler düzenlendi. demek ki bu memlekette en kolay şey müslüman olmak aslında. müslümanlığını bildiği gibi yaşamak zor. zinde güçler nasıl bir müslümanlık istiyorlarsa öyle müslüman olmak zorundasın.
edit: bir zorluğu daha varmış. islamiyet lehine yazdığınız her giri daha 3 dakika geçmeden eksi yağmuruna tutulur, en sevilmeyen eserler arasında hızla birinciliğe doğru yükselirmiş. neyse ki en sevilmeyen eseri gören insanlar beni aslında kimlerin sevmediğini anlayacaklarından benim için hiç de önemli bir durum değil. haydi yiğitler yağdırın eksileri...
insanların inançlarını, yaşam tarzlarını gözlerine sokmak için açılmış bir başka başlık daha. ne yapılmak isteniyor, hala anlamış değilim. bu başlık altında defalarca söylendiği gibi, halkının %90'u müslüman olan bir ülkede din olgusunu özgürce yaşamak adına başka ne bekleniyor bilemiyorum. bu ülke çok uzak bir tarihte değil, sadece geçen hafta, siyasi seçimlerinde dahi dinlerinin ne kadar ön planda olduğunu gösterdi. hem de açık açık, eze eze! yine çok uzak bir tarih değil, geçen sene, canım parkın camiye çevrilmesi projesi, hani o yemyeşil park, oksijen deposu, çocuklarımızın oynayabileceği ender yerlerden olan park.hani etrafında onlarca cami olmasına rağmen bir yenisi için ortadan kaldırılması düşünülen park.
kime "namaz kılma", "oruç tutma", "başını örtme", "zekat verme", "kuran okuma", "hacca gitme" dendi bu ülkede? allah aşkına kim bu ülkede göğsünü gere gere "elhamdurullah müslümanım" demedi? türkiye'de müslüman olmayanlara nazaran ne kadar da büyük bir lüks türkiye'de müslüman olmak.
bu ülkedeki ramazan büyüsünü hatırlayınız lütfen, evlerimizde iftarlarda ağırladığımız misafirlerimizin yüzündeki huzur tablosunu, dualarımızın gerçekliğini, samimiyetini. hatırlayınız lütfen! hatırlayınız ve bu ülkenin dininizi doya doya yaşamanız için gereken en güzel ortam olduğunu kabul ediniz. beş karış sakal bırakmaya mecbur edilmeden, zorla dininiz dikte ettirilmeden, çarşaflara girip de dinin gerçek kimliğinden uzaklaşmadan... her türlü lüksünüz ve seçim hakkınız varken, dininiz allah ile aranızdaki bağken ve bu bağı koparmaya bu ülkede kimse çalışmıyorken; türkiye'yi karalama kampanyalarınıza bir de dininizi alet etmeyiniz.
büyük ibneliklere göğüs germek gerektirir. namaza gidiyorum ayakkabılarımı çalıyorlar, oruç tutuyorum herkes döner ısmarlamaya kalkıyor. kandil simidi alıyorum, ağzına süren yok. son seferinde bir de bozuk simidi itelemişler, çok fena çırçır oldum. zor ya valla zor. jediizm rahat diyorlar ama...
insana komik sorular sorduran bir durumdur. biz de cevaplayalım:
kime başını örtme dendi bu ülkede? halkı oyları ile milletvekili seçilmiş, amerika'da eğitim görmüş bir milletvekiline* dendi mesela ben hatırlıyorum. ayrıca üsküdar imam hatip lisesindeki kızlara. ha bir de memleketin bütün üniversitelerinde, devletin yaptığı sınavı kazanarak hakkı ile üniversiteyi kazanan kızlara da dendi. daha ilginci halen denmeye de devam ediliyor.
kime "namaz kılma" dendi? daha üç beş ay evvel bilmemne lisesinde okuyan kızlara dendi. yaptıkları skandal olarak nitelendirildi.
kime oruç tutma dendi? askeri okulların o zor imtihanlarında başarılı olup, devletin yatırım yaptığı, yetiştirdiği subaylara dendi. hatta ısrar edenler, ordudan atıldılar.
kime zekat verme dendi? zekat kavramı zaten iyice unutulmaya yüz tuttuğu için onunla ilgili pek birşey denmedi ama, kurban bayramında kurban ettiği hayvanın derisini thk'na vermek zorunda bırakıldı insanlar. camilere, derneklere vermeleri engellendi.
kime hacca gitme dendi? bakın onu diyeni duymadım ben. (bkz: bizde yalan yok)
kimler "elhamdurullah müslümanım" demedi? kimse demedi efendim. "elhamdülillah müslümanım" dedik.
bu ülkede müslüman olmak kolaydır. sadece bu ülkede değil dünyanın her yerinde müslüman olmak kolaydır. sadec bu ülkede müslümanlığınızı yaşayabilmeniz için size gerekli imkanlar sağlanmaz. ancak gerçek bir müslüman her şartta müslümanlığını yaşamak mecburiyetindedir.
kolaylığı zorluğu, çok değil bundan 10 yıl öncesinde tartışılmayan,herkesin özgürce kendini ifade edebildiği bir durumdu.dini politikaya alet eden birtakım siyasetçiler yüzünden sadece inandığı için başını örten genç kızlar eğitimlerine,işlerine devam edemediler ya da inançlarından fedakarlık ettiler. neden çünkü herkesi irtica korkusu sarmıştı. demokrasiden bahsediliyorsa eğer başı açık olan nasıl okuyabiliyorsa, başörtülü kızlar da aynı haklara sahip olarak okuyabilmeli aynı kurumlarda.ama bu ne başı açık ne başı kapalı kızların,ne askeriyenin ne de inanmayan kesimin suçu.bu dini kullanıp başörtüsüyle protesto yapan, başörtüsünü sembol haline getiren, insanların inançlarını sömüren ,kafalarını bulandıran, islamiyette de kendilerine münafık denilenlerin suçu.
amerika'da yahudi olmak kadar zor ve acınası bir durumdur. zaten çok zulüm görmüştür müslümanlar türkiye'de, sürgünlere gönderilmiş, acılara gark edilmiş, hep ezilmiş, dışlanmıştır. inançları uğruna yaşamasına engel olunmuştur, demokrasi ve insan hakları hep bu insanların aksine işlemiştir, girdikleri her ortamda 'tü kaka' ilan edilmiş, insanlar onlara hep sırtlarını dönmüştür.
yukarıda saydıklarım ağzında köpüklerle artı ve eksi oy vermek için bekleşen faşizan bakışları tatmin etmiştir sanırım, buradan sonrasını okumayacaklarını tahmin ederek gerçek sözlerime geçiyorum :
türkiye'de müslüman olmak, türkiye'de türk olmak ya da avrupa'da hristiyan olmak kadar doğal bir eylemdir. ancak 'türkiye'de müslüman olmak zor kardeşim' demek, yobazlarla iş ortaklığına girip parsa toparlamak için güzel bir bahane olup en alasından orospu çocukluğudur.
statü açısından yüksek konumda olmaktır. düzen çoğunluğa yani müslümanlara göre işlediğinden rahat etmektir. üstelik laik cumhuriyet ilkelerine göre, kanun önünde herkes eşit olduğundan yobaz baskısı da hissetmemektir.
kadınlar için, cins ayrımına maruz kalmadan babaları, eşleri ve oğullarıyla birlikte sosyal hayatta yerini alma şansına sahip olmaktır. dünyaya kara çarşaf altından tek gözle bakmak zorunda olmadan yaşayabilmektir.
türkiye de müslüman olmak, müslüman olmayanlara da saygı duyulduğu için vicdanen rahat olmaktır...
seçim değildir en açık şekliyle. dayatmadır. zira başka bir dini seçecek olsanız azınlık olursunuz, 2. sınıf olursunuz bu ülkede. nerde insan hakları, özgür irade ve de hoşgörü merak etmiyor değilim.