türkiye cumhuriyeti nin şehidine gösterdiği saygı  

teröristin leşine ve dirisine gösterdiği saygıdan daha azdır. şehidine "kelle" diyebilen bir başbakana sahip ülke ve onun peşinden giden topluluk için fazladır bile.

düşüktür.

şaşırtıcı derecede alaksızlıkla doludur.

34 tane terörist geliyor dördü de velet . binlerce insan eliyle 2 rakamını gösterip bilekten sallayarak karşılıyor. adana'da osmaniye'de ve konya'da şehit ve gazi aileleri miting düzenliyor 3 ilde katılımı toplasan bini geçmez. şerefsizlik yapılmamlı demek istiyorum.

bir de şöyle birşey varmış;

bu saygı hoşunuza gitmiyorsa yapılacak şey son derece basittir; bir daha onları seçmeyin. zira aynı hatayı göz göre göre iki kez yapan akıl sahibi kimselerin akıllarından şüphe edilir sanırım.

ha yok tam da aradığım saygı budur diyorsanız, devam edin. yalnız dikkat edin birgün sizin de bir yakınınızın 20 yaşında körpecik evladı, hatta sizin evladınızın başına gelmesin. zira sizlere de aynı saygıyı göstereceklerdir.

limitini alınca 0'a ulaşacağınız bir değerdedir.

genç vatan seviciler rahatsız.

son zamanlarda yavaş yavaş, insana, insan hayatına, barışa yönelik bir takım gelişmelerden birileri neden rahatsız oluyor anlayamıyorum.
nedir istenen, niye ben anlayamıyorum?
savaşın devam etmesini mi istiyorsunuz?
daha çok mu insan ölsün istiyorsunuz?

pkk'lilerin coşkuyla karşılanması mı rahatsızlık nedeni? ne bekliyordunuz? bu sadece sizin savaşınız, sizin barışınız değil. bu hem türklerin, hem kürtlerin savaşıydı. ve şimdi tüm bunlar iki tarafın barış için attıkları adımlar.
senin şehitin senin için değerli, onun şehiti onun için değerli. bunu idrak etmek bu kadar mı zor?
senin canın yandıysa, onun canı da yandı. zaten bu ülke, kürtlerin canını yaktığı, onları yok sayıp, asimile etmeye çalıştığı için bu noktaya varılmadı mı? saçma sapan bir ülke politikasının sonucunda ölmedi onca genç insan. kimse sütten çıkma ak kaşık değil. önce bunu bir aklına sok.
benim için askerlik yapan çocuğunu kaybeden annenin evlat acısı da bir, dağdaki evladını kaybeden kürt annenin evlat acısıda. askerlik yapan bir gencin görevi 1- 1,5 yıl sürüyor. dağdaki genç ölene kadar oradan inemiyor. ikisi de insan, ikisi de evlat.

şimdi evladını kaybeden insanların acısını paylaşalım, o insanlar ne derse ağzımı açıp tek laf etmem.
ama kimse kalkıp onlar üzerinden savaş propagandası yapmasın. evladını kaybetmiş annelerin ne hissetiğini düşünelim ama aynı zamanda askerde evladı olan ya da yakında gidecek olan annenin de şu günlerde ne hissettiğini de anlayalım.

ve son söz; vatan vatan dediğin hepi topu toprak parçasıdır. evini hangi toprak parçasının üzerine kondurursan orası vatandır. cansızdır, başına bir şey gelmez, öylece durur yerinde.
velhasılı kelam, vatan için insan ölmez.

bizler savaş ölüleriyiz
bundan böyle karşı-karşıya değiliz
bildiririz

özdemir asaf

(bkz: yok böyle bişii !!)

45 saniyedir..
(bkz: nefes)

kandilden o kadar eli kanlı hain binlerce kişiyle toplanıp tören yapıyorda onca şehit ailesinin tepkisine üç yüz dört yüz kişi katılıyor yazık tamam elbette herşeyde ayağa kalkmak bağırıp çağırmak yanlıştır ama bu kadar da sessiz kalmak afedersiniz kurbanlık koyun misali bıçak altına yatmak ki kurbanlık koyun bile sessiz kalmıyor illa bizim de mi boğazımıza bıçak dayansın bağırmak için bizde vatanımız için atatürk ün türkiye cumhuriyeti için kalkıp toplanalım bağıralım çağıralım vermeyiz diyelim bizde atatürk posterleri türkiye bayrakları açalım meydanlarda boş bırakmayalım oraları ey türk gençliğini yeniden okuyalım yeniden anlayalım terkar tekrar şehitler mareşalllerden bile üstün rütbededir o bu vatan için canını vermiş bir insanın canınında önemli ne vardır bu hayatta onuru evet biz canımızı kaybetmedik şu an ama onurumuzu kaybettik şehidimiz onurunu kaybetmedi canını kaybetti kimin için bizim için...............!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

1 - vatan için insan ölürmüş. bak sen. niyeymiş o? sen istiyorsan, ben kendimi vatan için öldürcem, diyebilirsin. beni hiç ilgilendirmez. benim evladımı, babamı, kardeşimi, sevgilimi / eşimi saçma sapan bir vatan düşüncesiyle askere alıp öldüremezsin. izin vermem.
2- öldürürsen ben pkk'yi değil devleti suçlarım. bu savaşa neden olan devlettir. kürtleri dağa çıkmaya zorlayan devlettir. kimse rahat, huzurlu, konforlu hayatlarını bırakıp ben dağa çıkıcam, insan öldürüp mutlu olucam demez. idrak diye bir şey var, sizde yoksa yazık.
3- başkalarının acılarıyla, kayıplarıyla, ölüleriyle dalga geçemezsiniz. o zaman insanlığınızdan şüphe ederim.
4- hangi tarafta kaç ölü olduğunun hesabını mı yapıcaz? bu bir maç mıdır? sen bebek katili dersin, karşı taraf ceylan önkol der, uğur kaymaz der... insan hayatından bahsediyoruz, skorlardan değil.
5- dinsiz imansız bebek katili teröristin şehidi olmazmış. senide karşı taraf, kapımızın önündeki çocuklarımızı öldüren katil devlet, olarak görüyor hatırlatırım.
6- evet, hesap konusuna katılıyorum. kürt halkına hesap vermemiz lazım, yıllarca kendilerini yok saydığımız için. hatta özür dilemeliyiz. ben kendi adıma gerçekten çok üzgünüm...

pkk sempatizanları ve bilimum diğer bölücülere fazla bile gelen saygıdır. onlara göre devletin zarar verdiği her birey silahlanıp, dağa çıkmalı, şehirlerde ve dağlarda bol bol adam öldürmelidir. bölücü arkadaşların mantığına göre onlar da silahlanmalı doktor, öğretmen, hakim gözetmeksizin insan öldürmeli ve sonra haklarını geri almalılar. şu durumda devletten her şikayeti olan, hakkı yenen, işkence gören, maaşını alamayan, sigortasız çalışan kişi devletine silah doğrultabilir. üstelik devletin özür borcu varsa kürtlerden çok alevilere vardır. bugün her hangi biri çıkıp ben kürdüm diyebilirken, pek çok kişi ben aleviyim diyememektedir.